improbulus
improbulus, somewhat wicked, a trifle impudent
Could not find inprobulum in Logeion dictionaries.
inprobulum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of improbulus
imprŏbŭlus (inpr-), a, um, adj. dim. [improbus],
- somewhat wicked, Juv. 5, 73.
improbulus, a, um (Demin. v. improbus), etwas keck (dreist), ein keckes (dreistes) Kerlchen, Iuven. 5, 73.
inprobulus, inprobus
probo ‥ unde ‥ componitur ‥ improbus ‥, i. non probus, unde improbe adverbium et hec improbitas ‥ et ~us ‥ i. aliquantulum improbus
abidynge , ‥ ~us, -a, -um, expectans, prestolans
imprŏbŭlus, (16) a, um, quelque peu fripon : Juv. 5, 73.
improbulus (inpr-)
adj.
dim.
- improbus, somewhat wicked, a trifle impudent, Iu.