inquisitus
Could not find inquisitius in Logeion dictionaries.
inquisitius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of inquisitus
inquīsītus, a, um, v. inquiro fin.
inquīsītus, a, um, adj. [2. in-quaero],
- not searched or inquired into (Plautin.): res, Plaut. Am. 2, 2, 217 (849): quaestio, id. ib. 4, 1, 9 (1017).
1. inquīsītus, a, um (in u. quaero), ununtersucht, Plaut. Amph. 847 u. 1017.
2. inquīsītus, a, um, Partic. v. inquiro, w. s.
1 inquīsītus, a, um, part. de inquiro.
2 inquīsītus, a, um (in priv., quæsitus), non examiné, non recherché : Pl. Amph. 847 ; 1017.
inquīsītus
- P. of inquiro.