insculpo
insculpo, to cut in, carve upon, engrave
Could not find insculpta in Logeion dictionaries.
insculpta perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of insculpo
in-sculpo (inscalp-), psi, ptum, 3, v. a., to cut or carve in or upon, to engrave.
- I Lit.
- α With dat. (poet. and in post-Aug. prose): summam patrimonii saxo (shortly before, incidere), Hor. S. 2, 3, 90: litteras tabellae, Quint. 1, 1, 27: elogium tumulo, Suet. Claud. 1: incisa et insculpta sunt publicis aeternisque monumentis praetoria ornamenta Pallantis, Plin. Ep. 8, 6, 14: usus luxuriantis aetatis signaturas pretiosis gemmis coepit insculpere, Macr. S. 7, 13, 11.—
- β With abl. (very rare): columna aenea insculptum, Liv. 2, 33, 9.—
- γ Absol. (with abl. of manner): ara cum ingenti titulo Punicis Graecisque litteris insculpto, Liv. 28, 46, 16. —
- II Trop., to engrave, imprint: natura insculpsit in mentibus, ut deos aeternos et beatos haberemus, Cic. N. D. 1, 17, 45: omnibus enim innatum est et in animo quasi insculptum, esse deos, id. ib. 1, 4, 12: in animo, id. Ac. 2, 1, 2.
īn-sculpo, sculpsī, sculptum, ere, I) eingraben, einschnitzen, A) eig.: sua et patrum nomina, Iustin.: m. Dat., litteras tabellae, Quint.: summam patrimonii saxo, in Stein hauen (meißeln), Hor.: elogium tumulo, Suet.: incisa et insculpta sunt publicis aeternisque monumentis praetoria ornamenta Pallantis, sic quasi foedera antiqua, sic quasi antiquae leges, Plin. ep.: im Passiv auch m. Abl. loc., foedus insculptum columnā aeneā, Liv. 2, 33, 9. – B) übtr., einprägen, natura in mentibus insculpsit, Cic.: omnibus innatum est et in animo quasi insculptum esse deos, Cic. – II) mit einer Inschrift versehen, dentes eburneos gentis suae litteris, Val. Max. 1, 1. ext. 2.
See: insculpere
īnsculpō, (13) psī, ptum, ĕre, tr., graver sur : [avec in abl.] Cic. Div. 2, 85 ; [avec dat.] Plin. Min. Ep. 8, 6, 14 ; Hor. S. 2, 3, 90 || [fig.] graver dans [avec in abl.] : Cic. Nat. 1, 45 ; Ac. 2, 2.
- 1. ingraveren, insnijden, inkerven, inbeitelen (in: in m. abl.; dat.; zelden abl.) [elogium tumulo];
- 2. (metaf.) inprenten, griffen (in mentibus; in animo).
īn-sculpō (inscalp-) psī, ptus, ere,
- to cut in, carve upon, engrave: titulus Graecis litteris insculptus, L.: summam patrimoni saxo, H.: Cornua Postibus, O.: columnā aeneā insculptum, L. —Fig., to engrave, imprint: natura insculpsit in mentibus, ut, etc.: in animo quasi insculptum.