insitor
insitor, an ingrafter
Could not find insitorumque in Logeion dictionaries.
insitorumque masculine genitive plural of insitor
insitorumque neuter genitive plural, masculine genitive plural of insitus
insitorumque perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural of inquiro
insitorumque neuter genitive plural of insitum
insĭtor, ōris, m. [1. insero],
- an ingrafter, grafter, Prop. 4 (5), 2, 17; Plin. 18, 33, 76, § 329.
īnsitor, ōris, m. (insero, evi), der Pfropfer, Prop. 4, 2, 17. Plin. 18, 329. – als Gottheit, der Gott des Pfropfens, Serv. Verg. georg. 1, 21.
novissime quidem excisi et nos de oleastro tueque gratis inserti radici, pinguedinis tue sola gratia per boni artem ~oris facti participes
nequicie pater, invidie sator, insitor omnis / spurcicie, sanie vivida membra rapit
īnsĭtŏr, (15) ōris, m. (insero 2), greffeur : Plin. 18, 329 ; Prop. 4, 2, 17 || divinité présidant à la greffe : Serv. Georg. 1, 21.
insitor ōris, m
- 1 SA-, an ingrafter, Pr.