institutor
Could not find institutorumque in Logeion dictionaries.
institutorumque masculine genitive plural of institutor
institutorumque perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural of instituo
institutorumque neuter genitive plural of institutum
instĭtūtor, ōris, m. [instituo],
- a founder, creator, erector, contractor (post-class.): veteres urbium, Amm.14, 8, 6: sordidissimorum artificiorum, Sen. Ben. 6, 17, 1: materiae, Lact. 2, 8 med.—
- II A teacher, instructor: morum, Treb. Pol. Trig. Tyr. 3, 1. —Plur., Pac. Pan. 8, 5; Lampr. Commod. 1.
īnstitūtor, ōris, m. (instituo), I) der Errichter, Einrichter, Anleger usw., sordidissimorum artificiorum, Betreiber, Sen. de ben. 6, 17, 1 Haase (Gertz liest institores): materiae, Schöpfer, Lact: et hominis et universitatis creator et institutor, Tert.: institutores veteres, Gründer (einer Stadt), Amm. – II) der Unterweiser, Lehrer, mentis, Augustin. epist. 257 extr.: morum et actuum imperialium, Treb. Poll. trig. tyr. 3, 1: litterarum, im Lesen, Edict. Diocl. 7, 66: ineptarum religionum, Lact. 1, 22, 7: Plur., institutores (Hofmeister) eorum, Pacat. pan. 8, 5: absol., Lampr. Comm. 1, 7.
cunctorum Deus ~or profectuum
cunctorum bonorum ~or Deus
Christiane religionis ~orem
Christus ‥ ~or nove legis
legi perfecte libertatis, cujus ut ~or testatur ipsius, jugum suave est et onus leve, collum ‥ subjecit
in ‥ monachorum patris et ~oris Benedicti honore
Gilebertus, primus pater et ~or ordinis de Sempingham
Franciscus ‥ qui illius ordinis fuerat ~or
ad anniversarium ‥ prioris R. ‥ qui primus dictorum [sic ] ~or ‥ fiet erogacio pauperibus xxti solidorum
quorum ordinem non instituit, sed ad ~orum ipsorum ordinum peticionem humilem approbavit
si in ecclesiis ‥ quisquam preter assensum tuum ‥ fuerit institutus, liceat tibi eum ‥ removere, si ~or eum non amoverit
postquam ‥ quisquam fuerit institutus, illico prelatis ‥ in quorum dioecesi consistunt priora beneficia, que habebat ‥ quod gestum est ‥ denunciat ~or
generosus puer, docente ~ore, didicit sollicitae nectarea mella Davidici carminis
Angliae Christianitatis ~or primicerius [sc. Augustinus ]
Spiritus Sanctus bonarum mentium ~or
astruit ‥ se a ‥ Paulo apostolo institore [sic MS; l. ~ore ] nostro didicisse
artis grammatice scriptor et ~or [v. l. instructor ]
Plutarcus, philosophus, ~or Trayani imperatoris
juventutis nostre ~orem
ut unus ejus [sc. ecclesie ] pastor et ~or existeret, cui ‥ prelati ‥ subjacerent
magistro P., filio magistri Athelardi ~oris et ordinatoris presentis ecclesie
īnstĭtūtŏr, ōris, m. (instituo), qui dispose, qui administre : Sen. Ben. 6, 17, 1 || précepteur, maître : Lampr. Comm. 1, 7 ; Lact. Inst. 1, 22, 7.
- 1. iem. die instelt, opricht, maakt [urbium];
- 2. onderwijzer, leermeester.
Stephanus Alamanni junior mercator
Tholosæ et Raymundus Bernardi factor seu Institutor ac negotiorum gestor ipsius
Stephani, etc.