insularis
Could not find insulari in Logeion dictionaries.
insulari neuter ablative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, feminine ablative singular, masculine ablative singular of insularis
insulari masculine genitive singular, masculine vocative singular of insularius
insŭlāris, e, adj. [insula].
- Of or belonging to an island, insular (post-class.): insulari poena multavit, i.e. punished him with banishment to an island, Amm.15, 7, 2: solitudo, id. 14, 5, 3; 24, 2, 9 al.—
- II in-sŭlāres, m. plur., keepers of a temple, Just. 32, 2, 2.
īnsulāris, e (insula), zur Insel gehörig, Insel-, I) adi.: ambitus, Amm.: poena, Verbannung auf eine Insel, Amm. – II) subst., īnsulārēs, ium, m., die Bewohner eines Miethauses (s. īnsulano. II), Iustin. 32, 2, 2.
quod omnes ~es populi sint generaliter infideles
~i tyrannide semper ingruente
[leges regni Anglie ] que tantum ~es sunt
terras etiam ~es et mari propinquas ‥ depredantur
potestas datur J. de E. recipiendi Ergadienses, ~es, etc.
pro municione navium missarum ad partes boreales contra ~es pro defensione patrie
īnsŭlāris, e (insula), relatif à une île, dʼîle : pœna Amm. 15, 7, 2, déportation dans une île || subst. m. , gardien et habitant dʼun temple : Just. 32, 2, 2.