insumo
insumo, to take for, apply, expend
Could not find insumpta in Logeion dictionaries.
insumpta perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of insumo
insumpta neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural of insumptum
in-sūmo, mpsi, mptum, 3, v. a., to take for any thing; hence to apply to, expend upon.
- I Lit.
- α In aliquid: ut nullus teruncius insumatur in quemquam, Cic. Att. 5, 17, 2: sumptum in aliquam rem, id. Inv. 2, 38, 113: sestertios tricenos in cenam, Gell. 2, 24, 11.—
- β With dat.: paucos dies reficiendae classi, Tac. A. 2, 53.—
- γ With abl.: non est melius quo insumere possis, Hor. S. 2, 2, 102.—
- II Trop.
- A To apply, employ, bestow: operam frustra, Liv. 10, 18: operam libellis accusatorum, Tac. A. 3, 44: vitam versibus, id. Or. 9.—
- β With in and abl.: nec in evolvenda antiquitate satis operae insumitur, Tac. Or. 29. —
- γ With ad: omnis cura ad speculandum hoc malum insumitur, Plin. 9, 46, 70, § 153.—
- B To take to one’s self, to take, assume: interficiendi domini animum, Tac. A. 14, 44: medium latus, Stat. Th. 2, 39: dignas insumite mentes Coeptibus, id. ib. 12, 643.—
- C To use up, exhaust, weaken: corpus, Cael. Aur. Tard. 2, 2, 60: corporis virtutem, id. Acut. 2, 37, 213.
īn-sūmo, sūmpsi, sūmptum, ere, I) an od. auf etwas wenden, anwenden, teruncium in alqm, Cic.: sumptum in rem, Cic.: operam frustra, Liv.: operam in alqa re, Tac. dial.: operam libellis accusatorum, Tac.: curam alci rei, Tac.: paucos dies reficiendae classi od. componendo animo, Tac. – II) an sich nehmen, medium latus (zur Wohnung), Stat. Theb. 2, 39. – übtr., mentes dignas coeptibus, Stat. Theb. 12, 643. – III) erschöpfen, schwächen, corpus insumentia, die den Körper schwächenden Mittel, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 2, 60: corporis virtus insumpta, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 37, 213.
See: insumare
See: insumere
īnsūmō, (12) sūmpsī, sūmptum, ĕre, tr., ¶ 1 employer à, consacrer à : aliquid in aliquem Cic. Att. 5, 17, 2 ; in aliquam rem Cic. Inv. 2, 113, dépenser qqch. pour qqn, consacrer qqch. à qqch. || dies paucos reficiendæ classi Tac. Ann. 2, 53, consacrer quelques jours à la réfection de la flotte || operam in aliqua re Tac. D. 29, consacrer ses soins à qqch., ou ad aliquam rem Plin. 9, 153 ¶ 2 prendre pour soi, assumer : Stat. Th. 12, 43 ¶ 3 user, épuiser : C. Aur. Chron. 2, 2, 60 ; Acut. 2, 37, 213.
- 1. besteden (aan: in m. acc.; in m. abl.; dat.) [sestertios tricenos in cenam; paucos dies reficiendae classi];
- 2. (postklass.) innemen, aannemen [cibum].
insumo , is, mpsi, mptum vel mtum, ere. 3.
費。取。— operam frustra 妄劳。Nubila insumpsere latus montis 雲遮山邊。
Suggest a Translation
See an image
費。取。— operam frustra 妄劳。Nubila insumpsere latus montis 雲遮山邊。
Suggest a Translation
See an image
īn-sūmō sūmpsī, sūmptus, ere,
- to take for, apply, expend: ut nullus teruncius insumatur in quemquam: non est melius quo insumere possis, H.: Nullum ultra verbum, quin amares, etc., waste no word, to hinder, etc., H.—Fig., to apply, employ, bestow: nullā operā insumptā, without effort: frustra operam, L.—To take to oneself, assume: interficiendi domini animum, Ta.