interiaceo
interiaceo, to lie between
Could not find interiacente in Logeion dictionaries.
interiacente present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular of interiaceo
inter-jăcĕo, 2, v. n. and a.,
- to lie between; constr. with dat., acc., or inter (not in Cic. or Caes.): interjacebat campus, Liv. 37, 41.—With dat.: campus interjacens Tiberi ac moenibus Romanis, Liv. 21, 30: via interjacente, Plin. et Traj. Ep. 33, 1.— Transf.: sed his ipsis media interjacent multa, Quint. 11, 3, 18.— With acc.: regio, quae duas Syrtes interjacet, Plin. 5, 4, 4, § 27.— With inter: interjacet haec inter eam et Rhodum, Plin. 4, 12, 20, § 60.
inter-iaceo, ēre, dazwischenliegen, α) absol.: interiacebat campus, Liv.: illa brevissima terra, quae interiacebit, Plin. ep.: transitu od. viā interiacente, Plin. ep.: solum interiacens, Plin. pan. – β) m. folg. Dat.: campus interiacens Tiberi ac moenibus Romanis, Liv.: id spatium, quod sulcis interiacet, Colum. – übtr., sed his ipsis media interiacent multa, Quint. 11, 3, 18. – γ) m. folg. Acc.: regio, quae duas Syrtes interiacet, Plin. 5, 27: quidquid Asopon veteresque interiacet Argos, Stat. Theb. 3, 338 (aber in Stellen wie Liv. 7, 29, 6 u. 27, 41, 4 ist inter von iaceo zu trennen und als nachgestellt zu den beiden vorhergehenden Substantiven zu ziehen). – δ) mit folg. inter u. Akk.: haec inter eam (insulam) et Rhodum interiacet, Plin. 4, 60.
See: interjacere
inter-iaceō uī, —, ēre,
- to lie between: spatio quod vacui interiacebat campi, L.: castra Punica ac Romana interiacebat campus, L.: campus interiacens Tiberi ac moenibus Romanis, L.