interiectus
interiectus, a coming between, intervention
Could not find interiectusque in Logeion dictionaries.
interiectusque masculine nominative plural, masculine nominative singular, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine accusative plural of interiectus
interiectusque perfect passive participle masculine nominative singular of intericio
interjectus, a, um, Part., v. intericio fin.
interjectus, ūs, m. [intericio], a throwing or placing between, interposition; a coming between, intervention (class.).
- I Lit.: lapides temerario interjectu ponere, Ap. de Deo Soc. 3 (Prol. p. 365, 15): luna interpositu interjectuque terrae repente deficit, Cic. N. D. 2, 40, 103.—
- II Trop., an interval: petito paucorum dierum interjectu, Tac. A. 3, 67.—Esp. abl. sing.: interjectu, after an interval, with an interval: temporis, Tac. A. 3, 51 fin.: noctis, after a night, id. ib. 6, 39: paucorum dierum, id. ib. 3, 67: parvi temporis, Aur. Vict. Epit. 48, 15.—In plur.: interjectibus capere fructum, at various times, Col. 3, 21, 61.
1. interiectus, a, um, s. inter-icio.
2. interiectus, ūs, m. (intericio), I) das Dazwischenwerfen, -setzen, Apul. de deo Socr. prol. p. 2, 15 Goldb. (= p. 2, 19 Thom.). Chalcid. Tim. 11. – II) das Dazwischentreten, a) im Raume, interpositu interiectuque terrae (zwischen Sonne u. Mond), Cic. de nat. deor. 2, 103. – b) in der Zeit, der eingetretene Verlauf, die eingetretene Frist, interiectu temporis, in der Zwischenzeit, Tac.: interiectu noctis, nach V. einer Nacht, Tac.: interiectum dierum paucorum petere, Tac.
- 1. (v. plaats) het tussenbeide komen [terrae tussen zon en maan];
- 2. (v. tijd) (Tac.) verloop [noctis], tussentijd, termijn [paucorum dierum].
- 1. (v. plaats) ergens tussen liggend, staand, zich bevindend (abs.; m. dat.; inter); ➤ aër inter mare et caelum ~; (abl. abs.) aequalibus intervallis -is met gelijke tussenruimtes;
- 2. (v. tijd) ertussen liggend, verlopend; ➤ -o anno na verloop v.e. jaar; -is aliquot diebus; -o brevi spatio na korte tijd.
(interiectus ūs), m
- inter+IA-.—Only acc.and abl.sing, a coming between, intervention: luna interiectu terrae repente deficit.—An interval: temporis, meanwhile, Ta.: dierum, Ta.