intermico
Could not find intermicans in Logeion dictionaries.
intermicans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of intermico
inter-mĭco, ŭi, 1, v. n. and a.,
- to glitter among, to gleam forth (poet.): squamis intermicat aurum, Claud. Rapt. Pros. 1, 183. —With acc.: tenebras nimbosque intermicat ignis, Val. Fl. 4, 662.—Absol.: ignis, Stat. Th. 12, 252.
inter-mico, micuī, āre, zwischen etwas hindurchscheinen, -schimmern, m. Dat., rutilum squamis intermicat aurum, Claud. – m. Acc., tenebras nimbosque intermicat ignis, Val. Flacc. – absol., cernis, ut ingentes murorum porrigat umbras campus, et e speculis moriens intermicet ignis? Stat.: caelum subtextum caligine cernebatur obscurā et... ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae, Amm.: intermicantia astrorum lumina, Lact.: intermicantes gemmae, Salv. – übtr., virtus in operibus humanae animae intermicat, Iulian. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 1. 37.
See: intermicare
intermĭcō, mĭcŭī, āre, briller entre, par intervalles : ¶ 1 intr. [avec dat.] : Claud. Pros. 1, 183 ¶ 2 tr., Val. Flacc. 4, 662 || [abst ] Stat. Th. 12, 252.