intermisceo
intermisceo, to mix among, intermix, mingle
Could not find intermixti in Logeion dictionaries.
intermixti perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of intermisceo
inter-miscĕo, scui, xtum, or stum, 2, v. a.,
- to mix among, intermix.—With dat. (not in Cic. or Caes.): tibi undam, Verg. E. 10, 5; so, aliquid alicui, Col. 11, 3, 57: turbam indignorum dignis, Liv. 4, 56.—With abl.: intermixti hostibus cognoscunt, etc., Liv. 10, 20: classe captiva intermixtis mulieribus, Just. 2, 8, 3. — Absol.: turbabant equos pedites intermixti, Liv. 21, 46; Scrib. Comp. 207.
inter-misceo, miscuī, mixtum, ēre, dazwischen-, untermischen, I) eig., m. Dat., alci rei satureiam, Colum. u. Plin.: lapidem terrae minutae, Plin.: alci undam, Verg.: absol., his intermixtis, Scrib. Larg. – II) übtr.: a) lebl. Objj.: Graecas glossulas, Schol. Pers. 1, 95: patriis petita verba foris, Hor. sat. 1, 10, 29: cum clamor esset intermixtus gemitu, Auct. b. Hisp. 31, 6. – b) leb. Wesen, untermischen, dazwischenmischen, -stecken, m. Dat., turbam indignorum interm dignis, Liv.: intermixti hostibus, Liv.: absol., intermixti domini, Sen.: intermixtis mulieribus, Iustin.
See: intermiscere
intermiscĕō, (13) miscŭī, mixtum, ēre, tr., mêler, mélanger, aliquid alicui rei, qqch. avec qqch. : Virg. B. 10, 5 ; Liv. 4, 56 ; Col. Rust. 11, 3, 57.
inter-misceō miscuī, mīxtus, ēre,
- to mix among, intermix, mingle: turbabant equos pedites intermixti, L.: tibi undam, V.: patriis petita Verba foris, H.: intermixti hostibus cognoscunt, L.