interpungo
Could not find interpunctis in Logeion dictionaries.
interpunctis perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural of interpungo
interpunctis neuter dative plural, neuter ablative plural of interpunctum
inter-pungo, punxi, punctum, 3, v. a.,
- to place points between words, to point, punctuate: cum scribimus, interpungere consuevimus, Sen. Ep. 40.
- —Hence, inter-punctus, a, um, P. a., well divided: narratio distincta personis et interpuncta sermonibus, Cic. de Or. 2, 80, 328: clausula, id. ib. 3, 44, 173: intervalla, id. Or. 16, 53.— As subst.: interpuncta verborum, divisions by punctuation, id. de Or. 3, 46, 181.
inter-pungo, pūnxī, pūnctum, ere, einen Punkt zwischen zwei Wörtern machen, sie durch Punkte unterscheiden, -abteilen, nos cum scribimus interpungere assuevimus, Sen. ep. 40, 11: als rhet. t. t., distincta et interpuncta intervalla, merklich (hörbar) angebrachte und eingefügte Zwischenräume (Pausen), Cic.: verborum et sententiarum interpunctae clausulae, eingefügte, Cic.: narratio distincta personis et interpuncta sermonibus, unterbrochen durch Gespräche (Fragen), Cic. – Partic. subst., clausulae atque interpuncta verborum, Schlußpunkte u. Satzteilzeichen, Cic. de or. 3, 181: interpuncta quaedam, Absätze, Quint. 9, 4, 108.
See: interpungere
interpungō, (16) pūnxī, pūnctum, ĕre, tr., ponctuer : Sen. Ep. 40, 11 || interpunctus Cic. Or. 53, séparé par une pause ; narratio interpuncta sermonibus Cic. de Or. 2, 328, narration entrecoupée de dialogues.
- 1. door punten scheiden;
- 2. even pauzeren, een pauze inlassen; / p. adj. interpūnctus, a, um duidelijk ingedeeld, onderscheiden [intervalla; clausulae].