intutus
intutus, unguarded, unsafe, dangerous
Could not find intuta in Logeion dictionaries.
intuta feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of intutus
in-tūtus, a, um, adj.,
- unguarded, defenceless; unsafe, dangerous: rem publicam intutam patiemini, Sall. Hist. Fragm. 1, 48, 17 Dietsch: castra Gallorum intuta neglectaque, Liv. 5, 45, 2: amicitia, Tac. A. 2, 42: proinde intuta quae indecora, id. H. 1, 33: latebrae, id. A. 1, 38: stilo scribere intutum esse, Plin. 34, 14, 39, § 139. — In neutr. plur.: intūta; with gen.: moenium, insecure parts, Tac. H. 3, 76; Amm.16, 4; 31, 15, 6. — Comp.: intutior, Nazar. Pan. Constant. 26.
in-tūtus, a, um, ungesichert, unsicher, I) passiv = schutzlos, unverwahrt, castra, Liv.: urbs, Liv.: quousque cunctando rem publicam intutam patiemini? Sall. fr.: quod uberrimum spolianti et defendentibus intutum petebant, was dem Plündernden sehr viel versprach u. den Verteidigenden nicht sicher war, Tac.: Compar., non intutior tempore quam deo tectior, Nazar. pan. 26, 1. – n. pl. subst., intuta moenium firmare, die unsicheren Stellen, Tac. hist. 3, 76. – II) aktiv, unsicher = unzuverlässig, mißlich, latebrae, Tac.: amicitia, Tac.: intuta quae indecora, Tac.: Druentia gurgitibus vagis intuta, Amm.: intutum est m. Infin., Plin. 34, 139. Tac. ann. 4, 3.
intūtus, (12) a, um, ¶ 1 non gardé, qui nʼest pas en sûreté : Sall. H. 1, 48, 17 ; Liv. 5, 45, 2 ¶ 2 peu sûr : Tac. Ann. 2, 42 ; H. 1, 33 ; intutum est avec inf. Plin. 34, 139, il est dangereux de || -tior Nazar. Pan. Const. 26.
- 1. onbeschut, niet verdedigd, niet beschermd [castra; urbs]; — subst. intūta, ōrum n zwakke plekken; ➤ intuta moenium firmare (Tac.);
- 2. onzeker, niet te vertrouwen [amicitia; latebrae].
in-tūtus
adj.,
- unguarded, unsafe, dangerous: castra Gallorum, L.: intuta moenium, insecure parts, Ta.—Untrustworthy: amicitia, Ta.