irrepo
irrepo, to creep in, slip in, be stealthily inserted, steal in
Could not find irrepens in Logeion dictionaries.
irrepens present active participle feminine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of irrepo
irrēpo (inr-), repsi, reptum, 3, v. n. [1. in-repo], to creep in, into, upon, or to a place.
- I Lit., with ad: draconem repente irrepsisse ad eam, Suet. Aug. 94.— With dat.: (salamandra) si arbori irrepsit, Plin. 29, 4, 23, § 74.—Absol.: irrepsi tamen, Petr. 87, 3.—With acc. of place: cubiculum, Ap. Met. 3, 24, 2; 8, 11, 6; caveam, id. ib. 4, 15, 14; hospitium, id. ib. 9, 5, 6; Mogontiacum, Amm.27, 10, 1.—
- II Transf., of things: haec lues ... inrepsit in Italiam, Plin. 26, 1, 3, § 3; cf. id. 26, 1, 3, § 9: inrepsisse medicinam, to be gradually introduced, id. 30, 1, 1, § 2: irrepentes radiculae, Col. 4, 1, 2: irrepentibus aquis, id. 3, 18, 5 Schneid. —
- III Trop., to come or get into in an imperceptible manner, to steal in, insinuate one’s self: laetitia in sinum, Pompon. ap. Non. 500, 26 (Com. Rel. v. 141 Rib.): eloquentia irrepit in sensus, Cic. Or. 28, 97: in mentes hominum, id. de Or. 3, 53, 203: in tabulas municipiorum, id. Arch. 5, 10: in testamenta locupletium, id. Off. 3, 19, 75.—
- β With acc.: inrepere paulatim militares animos, Tac. A. 4, 2.—
- γ With dat.: dolor animo irrepet, Sen. Cons. ad Polyb. 26: irrepsit subito canities seni, Prud. prooem. 23.—
- δ Absol.: lentoque irrepunt agmine poenae, Stat. Th. 5, 60: penitus irrepere per luxum, Tac. A. 13, 12; cf. id. H. 2, 63.
ir-rēpo, rēpsi, rēptum, ere (in u. repo), hinein-, auf oder in etwas kriechen, -schleichen, I) eig., arbori, auf den Baum, Plin.: draconem repente irrepsisse ad eam, Suet.: interim (Gabinius) ipso decimo die irrepsit, kam er (in den Senat) geschlichen, Cic.: veneno paulatim irrepente, Tac.: irrepentibus aquis, Colum. – m. Acc., cubiculum, caveam, Apul. – II) übtr., sich einschleichen, in mentes hominum, Cic.: in testamenta locupletium, eingeschmuggelt werden, Cic.: irrepsit haec lues in Italiam, Plin.: m. Dat., dolor irrepit paulatim requiescenti animo, Sen.: ubi tibi mira irrepsit oblivio, Augustin. – m. Acc., paulatim militares animos adeundo, appellando, Tac. ann. 4, 2. – absol., sich bei jmd. einnisten, sich an jmd. hängen, penitus irrep. per luxum et ambigua secreta, Tac. ann. 13, 12: irrepentibus dominationis magistris, Tac. hist. 2, 63.
See: irrepere
irrēpō (12) (inr-), rēpsī, reptum, rēpĕre, intr. et qqf. tr., ¶ 1 intr., a) ramper dans, sur, ou vers : [avec ad ] Suet. Aug. 94 || [avec dat.] Plin. 29, 74 || [avec acc. de lieu] Apul. M. 3, 24 || [abst ] Petr. 87, 3 ; b) [fig.] sʼintroduire peu à peu, dʼune manière imperceptible, se glisser, sʼinsinuer : [avec in acc.] Cic. Or. 97 ; Arch. 10 ; Off. 3, 75 || [avec dat.] Sen. Polyb. 8, 1 || [abst ] Tac. Ann. 13, 12 ; H. 2, 63 ¶ 2 tr., pénétrer insensiblement : Tac. Ann. 4, 2.
- 1. kruipen, sluipen in, op;
- 2. (metaf.) binnendringen (abs.; m. acc.; in m. acc.; dat.) [in mentes hominum]; ➤ veneno paulatim irrepente (Tac.); dolor irrepit paulatim requiescenti animo (Sen.);
- 3. (Tac.) zich geliefd maken [per luxum].
irrepo , is, psi, pere. n. act. 3. (repo.)
爬進。潜入。— in tabulas publicas 濳列己名于官單。Irrepsit lues 瘟疫漸行。
Suggest a Translation
See an image
爬進。潜入。— in tabulas publicas 濳列己名于官單。Irrepsit lues 瘟疫漸行。
Suggest a Translation
See an image
in-rēpō (irr-) rēpsī, —, ere,
- to creep in, slip in, be stealthily inserted, steal in: eloquentia inrepit in sensūs: in tabulas municipiorum: animos, Ta.