labia
Could not find labiae in Logeion dictionaries.
labiae feminine genitive singular, feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine nominative plural of labia
lăbĭa or lăbĕa, ae, f., and lăbĭum, ii, n. [Gr. λάπτω; Lat. lambo, labrum, labeo; cf. Germ. Lippe; Engl. lip],
- a lip (form labia, ante- and post-class. for labrum; labium, also post-Aug.: Verrius Flaccus sic distinxit, modica esse labra, labia immodica et inde labiones dici, Charis. p. 79 P.): dejecta labia, Ap. Met. 3, 25, 5.—In neutr.: labium, Seren. ap. Non. 210, 21.—More freq. in plur.: age tibicen: refer ad labias tibias, Plaut. Stich. 5, 4, 41 (723): tremulus labeis demissis, Ter. Eun. 335; Nigid. ap. Gell. 10, 4, 4: labiae pendulae, Ap. Met. 3, 24, 14. —Form labea, Pompon. ap. Non. 456, 43: labearum ductu, Gell. 18, 4, 6.—In neutr.: salivosa labia, Ap. Apol. p. 313: labiorum fissuris mederi, Plin. 29, 3, 11, § 46: ulcera labiorum, id. 34, 11, 27, § 115; Quint. 11, 3, 160 dub.; Lact. Opif. D. 10, 13; Just. 1, 10, 15; 15, 3, 4.—Prov.: labiis ductare aliquem, to ridicule, make game of one, Plaut. Mil. 2, 1, 15 (93).—
- II Transf., the axle or some other part of an oil-press: labiam bifariam facito, Cato R. R. 20, 2.
labia, ae, f., s. labea.
lăbĭa, (16) æ, f. , lèvre : Apul. M. 2, 24 ; 3, 24.