laboratus
Could not find laboratae in Logeion dictionaries.
laboratae feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular, feminine vocative plural of laboratus
laboratae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of laboro
lăbōrātus, ūs, m. [laboro],
- labor, laboriousness (late Lat.), Ven. v. Rad. 13.
lăbōrātus, a, um, adj. [laboro].
- Labored, attended with labor or difficulty (post-class.): laboratior continentia, Tert. Verg. Vel. 10.—
- II Laborious, troublesome, miserable, full of hardship (in post-Aug. poets): aevum, Val. Fl. 5, 255: vita, Stat. Th. 1, 341.
labōrātus, a, um, PAdi. (v. laboro), I) mit Arbeit verbunden, mühsam, custodia laboratior, Tert. de virg. vel. 10. – II) voller Mühseligkeit und Not, mühselig, vita, Stat.: aevum, Val. Flacc.
lăbōrātus, a, um, ¶ 1 part. de laboro ¶ 2 adjt , rempli de fatigue, laborieux : Stat. Th. 1, 341 ; Val. Flacc. 5, 255 || pénible : laboratior Tert. Virg. 10.
Quia debebat... trebbiare milium et alios eorum Laboratus
facere.