lacteo
Frieze-Dennison Vergil
lacteō, uī, 2, a. and n.: to suck. (lac)
Could not find lactente in Logeion dictionaries.
lactente present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular of lacteo
lactĕo, ēre (used almost exclusively in the part. pres.), v. a. [lac].
- I To suck milk, to be a suckling: Romulus parvus atque lactens, uberibus lupinis inhians, Cic. Cat. 3, 8, 19; so, lactens Juppiter puer, id. Div. 2, 41, 85: vitulus, Ov. M. 2, 624; 10, 227: lactens hostia, Cic. Leg. 2, 12, 29; also absol.: lactentibus rem divinam facere, Liv. 37, 3.— Poet.: viscera lactentia, i.e. sucking children, sucklings, Ov. F. 6, 137.—Of the spring: tener et lactens (sc. annus), Ov. M. 15, 201. —
- II To contain milk or sap, to be milky, sappy, juicy: verno tempore, cum lactent novella virentia, Pall. 3, 26; cf.: nam sata, vere novo, teneris lactentia sucis, Ov. F. 1, 351: frumenta in viridi stipula lactentia turgent, Verg. G. 1, 315: lactuca lactens, Plin. 20, 7, 26, § 67.—Subst.: lactentĭa, ium, n., milk-food, milk-dishes, Cels. 2, 28.
lacteo, ēre (lac), I) saugen; dah. lactēns, saugend, porcus, Saugferkel, Spanferkel, Varro: so auch porcellus, Apic.: Romulus, Cic.: hostia, Cic.: viscera lactentia, saugende Kinder, Ov.: poet., lactens annus puerique simillimus, gleichsam ein Säugling, Ov. met. 15, 201. – subst., lactentēs, ium, α) m. (sc. infantes) = Säuglinge, Vulg. Matth. 21, 16. Hieron. epist. 84, 3. – β) f. (sc. hostiae) = noch saugende Tiere, lactentibus rem divinam facere, Liv. 37, 3, 6. – II) Milch geben, säugen, sus lactens, Solin. 20, 12 M. (Variante lactans). – III) Milch in sich enthalten, milchig sein, Partiz. lactēns, milchig, saftig, dum lactent (legumina), Colum.: lactens ficus, Ov.: lactentes fici, Lucil.: herba tritici lactens, Sen.: lactens lactuca, Plin.: lactentia sata, Ov., frumenta,Verg. u. Augustin. – IV) Partiz. lactēns, milchweiß, zart, lactentes papillae, Catull. 64, 65. Petron. 86, 5.
See: lactere
lactĕō, (12) ēre (lac), intr., ¶ 1 téter, être à la mamelle : Cic. Cat. 3, 19 ; Leg. 2, 29 ; Ov. F. 6, 137 ¶ 2 être en lait, être laiteux [plante] : Virg. G. 1, 315 ; Ov. F. 1, 351 ; Plin. 20, 67.