lamentabilis
lamentabilis, mournful, lamentable, full of sorrow
Frieze-Dennison Vergil
lāmentābilis, e: adj. (lāmentor, deplore), deplorable; pitiable; to be deplored, 2.4.
Could not find lamentabilisque in Logeion dictionaries.
lamentabilisque feminine genitive singular, masculine accusative plural, masculine genitive singular, feminine nominative singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of lamentabilis
lāmentābĭlis, e, adj. [lamentor],
- mournful, lamentable (class.).
- A Full of sorrow, expressing sorrow: afflictus et jacens, et lamentabili voce deplorans, Cic. Tusc. 2, 13, 32: carmen, Stat. S. 5, 3, 1.—
- B Causing sorrow, deplorable: funera sumptuosa et lamentabilia, Cic. Leg. 2, 25, 64: regnum, Verg. A. 2, 4: tributum, Ov. M. 8, 263.
lāmentābilis, e (lamentor), kläglich, I) = beweinenswert, beklagenswert, regnum, Verg. Aen. 2, 4: tributum, Ov. met. 8, 262: rei publicae casus, Amm. 30, 8, 8. – II) weinerlich, jammernd, klagend, vox, Cic. Tusc. 2, 32; mulierum comploratio, Liv. 3, 47, 6: gemitus, Sen. Agam. 660: quiritatus (Plur.), Val. Max. 9, 2, 1: questus (Plur.), Apul. met. 2, 27: carmen, Trauergedicht (ἐπικήδειον), Stat silv. 5, 3, 1. – dah. mit Jammer-, Trauerklagen verbunden, funera, Cic. de legg. 2, 64.
canticum ~e
~e,heafsang
psalmista ‥ conquerelando ac ~i voce ita protulit ‥
clamor in Bethleem crebrescit flebilis, / in Roma resonat vox lamentabilis [cf. ]Matth. ii 18
regum ‥ infesta ambitio minabatur eos ‥ ~i disperdere exterminio
funus ‥ ~e
annus ‥ Scotis ~is et dolorosus
lacrimabiles ‥ discidiorum erumpne in ~em ‥ studii enervacionem ‥ detestabiliter inoluerunt
lāmentābĭlis, (14) e (lamentor), ¶ 1 plaintif : Cic. Tusc. 2, 32 ; Stat. S. 5, 3, 1 ; funera lamentabilia Cic. Leg. 2, 64, funérailles accompagnées de lamentations ¶ 2 déplorable : Virg. En. 2, 4 ; Ov. M. 8, 263.
- 1. (poët.) beklagens-, betreurenswaardig [tributum];
- 2. jammerend, klagend, huilerig [vox; gemitus; mulierum comploratio].
lāmentābilis e, adj.
- lamentor, mournful, lamentable, full of sorrow: vox: mulierum comploratio, L.: regnum, V.: tributum, deplorable, O.