largitor
largitor, a liberal giver, bestower, granter, dispenser, distributor
Could not find largitorem in Logeion dictionaries.
largitorem masculine accusative singular of largitor
largītor, āri, false read. for largiri te, Plaut. Trin. 3, 3, 14 (742); v. Ritschl ad h. l. and proleg. p. 68.
largītor, ōris, m. [largior], a liberal giver, a bestower, granter, dispenser, distributer, imparter.
- I In gen. (rare; not in Cic.): multarum rerum ac maxume pecuniae largitor, Sall. J. 95: largitor voluntarius repente senatus factus, Liv. 6, 16: minime largitore duce, liberal, id. 6, 2; cf. praedae, id. 9, 42: Bacche, sacri largitor laticis, dispenser, Sil. 7, 164.—
- II In partic., in a bad sense, a briber (class.): exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, Cic. Off. 1, 19, 64: cujuscumque tribus largitor esset, id. Planc. 15, 37: Lentulum largitorem et prodigum non putat, a spendthrift, squanderer, id. Cat. 4, 5, 10.
largītor, ōris, m. (largior), der Spender, praedae erat largitor, die B. verteilte er freigebig (überließ er freigebig den Soldaten), Liv.: l. opum, Stat.: v. Bacchus, larg. sacri laticis, Sil. – absol. = der Freigebige, attrib. = freigebig, Liv.: im üblen Sinne, der Spendierer = der Bestecher, Cic.
praesidente meo ~ore Eadberhto
cum, dono concesso, astantes suggerent ut pedem ~oris oscularetur ‥
[Lanfrancus ] ut meriti clari sanctum cepit venerari, / et tulit erroris veniam largitor honoris
virum hunc illustrem, ~orem optimum et liberalem
ne ingrati beneficiis videremur ~oris nostri
quo amplius auctori mortis serviunt, eo gravius vitae ~orem offendunt
~or bonorum omnium Christus Dominus
bonorum omnium larcitori Deo
ego Eadgar rex Deo ~ore Anglicae gentis
Christo, qui hujus doni auctor et ~or est
totius charitatis †largitari [l. ~ori ]
quam sit [Deus ] ~or magnificus in bonis celestibus conferendis
See: largitari
largītŏr, (12) ōris, m. (largior), ¶ 1 celui qui fait des largesses, donneur : Sall. J. 95 ; Liv. 6, 16 ¶ 2 faiseur de largesses (corrupteur) : Cic. Off. 2, 64 ; Planc. 37.
- 1. royale gever; ➤ praedae erat ~ de buit verdeelde hij gul; — attrib. vrijgevig;
- 2. iem. die omkoopt; ➤ exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi (Cic.).
largītor ōris, m
- largior, a liberal giver, bestower, granter, dispenser, distributor: pecuniae, S.: minime largitore duce, liberal, L.—A spendthrift, prodigal: Lentulum largitorem non putat. —A briber, giver of bribes: tribūs.