lenocinor
lenocinor, to pander, flatter, humor, wheedle
Could not find lenocinantis in Logeion dictionaries.
lenocinantis present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of lenocinor
lēnōcĭnor, ātus, 1, v. dep. [1. leno; lit., to pander; hence, transf.].
- To flatter, entice, allure, wheedle, cajole (syn.: blandior, adulor): tibi serviet, tibi lenocinabitur, Cic. Div. in Caecil. 15, 48: gloriae alicujus, Sen. Contr. 1: alicui captatione testamenti, Plin. 20, 14, 57, § 160.—
- II To forward, serve, promote, advance (post-Aug.): ut libro isti novitas lenocinetur, Plin. Ep. 2, 19, 7: anceps hic et lubricus locus est, etiam cum illi necessitas lenocinatur, id. ib. 1, 8, 6: quo vitio mancipiorum negotiatores formae puerorum lenocinantur, Quint. 5, 12, 17: Harii insitae feritati arte ac tempore lenocinantur, i.e. increase, add to, Tac. G. 43 fin.
lēnōcinor, ātus sum, ārī (leno), eig. Kuppelei treiben; dah. übtr.: 1) jmdm. durch niedrige Ränke u. Lockungen schmeicheln, ihm ganz zu Willen sein, alci, Cic. u.a.: sibi, Sen. – 2) einer Sache einen höheren Reiz geben od. verleihen, ihr durch Kunst usw. zu Hilfe (zustatten) kommen usw., feritati arte, Tac.: formae puerorum virilitate excisā, Quint.: lenocinatur gloriae meae, ut videar etc., Sen. rhet.: libro novitas lenocinatur, Plin. ep.
See: lenocinari
lēnōcĭnor, (13) ātus sum, ārī (leno), intr., faire lʼentremetteur ; [dʼoù] chercher à séduire, faire sa cour à, cajoler : Cic. Cæcil. 48 ; Plin. 20, 160 [avec dat.] || se mettre au service de qqch., aider, favoriser : Plin. Min. Ep. 2, 19, 7 ; Quint. 5, 12, 17.
- 1. begunstigen, vleien;
- 2. (postklass.) bevorderen [gloriae meae].
lēnōcinor ātus, ārī, dep.
- leno, to pander, flatter, humor, wheedle: tibi: feritati arte, i. e. stimulate, Ta.