lenonius
Could not find lenoniis in Logeion dictionaries.
lenoniis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of lenonius
lēnōnĭus, a, um, adj. [1. leno],
- of or pertaining to pimping or pandering: non periclumst nequid recte monstres. Ba. Non lenoniumst (sc. recte monstrare), Plaut. Ps. 1, 3, 53 (282): aedes, id. Truc. 1, 1, 30 (51); id. Men. 3, 3, 29 (552): servitus, id. Pers. 3, 1, 1 (329): fides, id. Rud. 5, 3, 30 (1386): genus, id. Curc. 4, 2, 13 (499); id. Pers. 4, 4, 33 (591): quoi servitutem di danunt lenoniam Puero, id. Ps. 3, 1, 1 (767): pueri, Verr. Fl. Fragm. Fast. Praenest. ad VII. K. Maias (in Inscr. Orell. T. 2, p. 410): lutum lenonium, as a term of reproach, filthy pander, Plaut. Pers. 3, 3, 2 (406): jam ego hoc ipsum oppidum expugnatum faxo erit lenonium, i.e. will outwit this pander, id. Ps. 2, 4, 76 (769): Juppiter lenonius, id. ib. 1, 3, 99 (328).—Adv.: lēnōniē, v. lenonice.
lēnōnius, a, um (leno), zum Kuppeln gehörig, aedes, Plaut.: ludus, Tert.: genus, Plaut.: pueri, Verr. Flacc. fr.: caenum, als Schimpfwort, Plaut.
lēnōnĭus, (16) a, um (leno), dʼentremetteur, de corrupteur : Pl. Rud. 1386 ; Pers. 406.