lignor
lignor, to fetch wood, collect wood
Could not find lignatum in Logeion dictionaries.
lignatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of lignor
lignor, ātus, 1, v. dep. [lignum],
- to fetch or procure wood, to collect wood: num lignatum mittimur? Plaut. Capt. 3, 4, 125 (657) (dub.; cf. Brix ad loc.): lignandi atque aquandi potestas, Caes. B. C. 3, 15: lignandi pabulandique causā progredi, id. ib. 3, 76, 2: lignatum ire, Liv. 40, 25, 4: procul a castris lignatum pabulatumque progressi, id. 25, 34, 4.
līgnor, ātus sum, ārī (lignum), Holz holen, Auct. b. Hisp. 27, 1: verb. lignari pabularique, Caes. b. c. 3, 76, 2, pabulari aut lignari, Auct. b. Afr. 31, 1: lignatum ire, Cato origg. 2. fr. 30. Liv. 10, 25, 6: neque lignandi atque aquandi potestas fiebat, Caes. b. c. 3, 15, 2. – ➳ num lignatum mittimur? wir sollen doch nicht etwa holzen gehen? (im Doppelsinn, weil die lora ebenso zum Zusammenbinden des Holzes wie zur Züchtigung dienen konnten), Plaut. capt. 658.
See: lignari
lignor, (13) ātus sum, ārī (lignum), intr., faire du bois, aller à la provision de bois : Cæs. C. 3, 15, 2 ; 3, 76, 3 || lignatum ire Cato Orig. 2, 30 ; Liv. 10, 25, 6 ; 40, 25, 4 ; Pl. Capt. 658 [jeu de mots sur lora destinés à lier les fagots ou à châtier].
līgnor ātus, ārī, dep.
- lignum, to fetch wood, collect wood: lignandi causā progredi, Cs.—Supin. acc.: lignatum pabulatumque progressi, L.