limatus
limatus, polished, refined, elegant, fine, accurate
Could not find limatumque in Logeion dictionaries.
limatumque neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of limatus
limatumque perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of limo
līmātus, a, um, Part. and P. a., v. limo.
līmātus, a, um, PAdi. (v. 2. limo), gefeilt, abgeschliffen, verfeinert, homo oratione maxime limatus atque subtilis, der seine Reden mit der größten Sorgfalt u. Genauigkeit ausarbeitet, Cic.: fuerit Lucilius comis et urbanus, fuerit limatior idem, Hor.: limatius ingenium, Plin. ep. – genus librorum limatius, mehr in streng philosophischer Form, abstraktere (Ggstz. populariter scriptum), Cic.: limatius dicendi genus, gefeilter, mehr künstlerisch ausgearbeitet, Cic. – ➳ Superl. umschrieben, maxime limatus, Cic. de orat. 1, 180.
līmātus, (15) a, um, part. de limo || adjt , passé à la lime = poli, châtié : limatius ingenium Plin. Min. Ep. 1, 20, 21, esprit plus cultivé || [rhét.] qui supprime toute superfluité dans son style, simple, sobre : Cic. Br. 93 ; Or. 20 ; de Or. 1, 180.
de BreydenbachItin. Hieros. pag. 213 :
Nylus qui et
Gyon, fluvius Mesopotamiæ de paradiso exiens : et dicitur Limatus vel terreus : quia
turbidus est et limosus.līmātus adj.with comp.
- P. of limo, polished, refined, elegant, fine, accurate: vir oratione: genus librorum limatius: fuerit limatior idem, H.