lingo
lingo, to lick
Could not find lingendo in Logeion dictionaries.
lingendo present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of lingo
lingo, nxi (Prisc. 881), nctum, 3, v. a. [Sanscr. lih, rih, to lick; Gr. λιχ-, λείχω, λιχανός; cf. ligurio],
- to lick, lick up: mel mihi videor lingere, Plaut. Cas. 2, 8, 21 (457): crepidas carbatinas, Cat. 98, 5: sulphur linctum, Plin. 35, 15, 50, § 177 (al. linctu): sal pecoribus datur lingendus, id. 31, 9, 45, § 105: canes linguebant ulcera ejus, Vulg. Luc. 16, 21: sanguinem Naboth, id. 3 Reg. 21, 19.—In mal. part., like the Gr. λειχάζειν, Mart. 12, 55, 13; 7, 67, 17.
lingo, līnxī, līnctum, ere (λείχω), lecken, belecken, mel, Plaut.: crepidas carpatinas, Catull.: lapides unctos, Augustin.: molas (v. Mäusen), Sen.: digitos, Plin. ep.: linctus a canibus, Augustin.: lingentes canes, Augustin. – obszön, wie λείχειν, λειχάζειν, Catull. 98, 4. Mart. 7, 67, 17; 12, 55, 13. – ➳ Perf. līnxī (vgl. Charis. 245, 10. Diom. 369, 11 u. Prisc. 10, 11), wov. linxerunt, Vulg. 3. regg. 21, 19 u. 22, 38. – Nbf. linguo (s. Prisc. 10, 11), wov. linguunt, Augustin. serm. 121, 3.
terrificoque sono lingonis astra quatit
See: lingere
lingō, (14) xī, ctum, gĕre (λείχω), lécher, sucer : Pl. Cas. 458 ; Catul. 98, 5 ; Vulg. Luc. 16, 21 ; Plin. 35, 177.
Nihil plus recipiant (operarii) seu petant
publice vel occulte, nec de Lingonibus, nec de vino, nec de alio avantagio, etc.
An pro Ligonibus ? qua voce instrumenta quævis operaria signiflcare voluerint.lingō —, —, ere,
- to lick: crepidas carbatinas, Ct.