linter
linter, a trough, vat, tub
Could not find lintribusque in Logeion dictionaries.
lintribusque common ablative plural, common dative plural of linter
linter, tris (nom. lintris, Sid. Carm. 5, 283), f. (m., Tib. 2, 5, 34) [old form lunter for plunter; root πλύνω, to wash; cf. pluvia; hence]
- Lit., a wash-tub; or in gen., a trough, vat, tray, tub, for wine, Cato R. R. 11, 5; cf. Tib. 1, 5, 23: cavat arbore lintres, Verg. G. 1, 262.—
- II Transf., a boat, skiff, wherry: lintribus materiam in insulam convehere, Cic. Mil. 27, 74; Caes. B. G. 1, 12: novas (sc. lintres), cavare, Liv. 21, 26.—Prov.: loqui e lintre, said of one who sways his body to and fro when speaking, Julius ap. Cic. Brut. 60, 216: reprehendenda et illa frequens et concitata in utramque partem nutatio, quam in Curione patre inrisit et Julius, quaerens, quis in luntre loqueretur, Quint. 11, 3, 129: naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, i.e. let me now turn to something else, Ov. F. 2, 864: in liquida nat tibi linter aquā, you have a favorable opportunity, Tib. 1, 7, 37 (1, 5, 76).
linter (lunter, lynter), tris, Genet. Plur. trium, f., I) ein kleines Fahrzeug, Kahn, Nachen, Cic. u.a.: ingens vis navium lintriumque, Liv.: vehi lintribus, Varro LL. – Sprichw., loqui in lintre, von jmd., der beim Sprechen mit dem Körper herüber u. hinüber schaukelt, C. Iulius b. Cic. Brut. 216: in liquida nat tibi linter aqua, du hast jetzt gute Gelegenheit, Tibull. 1, 5, 76: navigat hinc aliā iam mihi linter aquā, ich wende mich zu etwas anderem, v. Beginn eines neuen Buches, Ov. fast. 2, 864. – II) übtr., ein kahnförmiges Geschirr, der Trog, die Mulde, Cato, Verg. u.a. – ➳ a) linter gen. masc., Tibull. 2, 5, 34. Vell. 2, 107, 2. – b) Nomin. lintris, Sidon. carm. 5, 283. – c) Über die Schreibung lunter s. Bücheler im Rhein. Mus. 11, 297 f.
ingreditur partas opulento remige lintres
scapha, lembus, ~er, carina, liburnus
officium lintris corbis subit
modo sagittaria modo ~re ‥ ducatum Apulie ‥ pertransiit
viris nobilibus ad hoc preelectis, quantum †latina [? l. lintrium ] permisit sufficiencia, onerate ‥ Sequanam transcurrebant classicule
salva incontaminati corporis ~re
tu naucleri nostri linter, / tu catella sive spinter
lintĕr (12) (lunter), tris, f. , gén. pl. lintrĭum, barque, esquif, nacelle : Cic. Mil. 74 ; Cæs. G. 1, 12, 2 || vaisseau de bois [à lʼusage des vignerons], auge à fouler le raisin : Cato Agr. 11, 5 ; Tib. 1, 5, 23 ; Virg. G. 1, 262.
➳ forme lunter Cic. Br. 216 ; Quint. 11, 3, 129 || nom. lintris Sid. Carm. 5, 283 || linter, m. , Tib. 2, 5, 34 ; Vell. 2, 107, 2.
- 1. boot, schuitje; ➤ ingens vis navium lintriumque; (metaf.) in, e lintre loqui bij het spreken heen en weer wiebelen; sprw.: navigat hinc aliā iam mihi ~ aquā (Ov.) = ik begin vanaf hier iets nieuws; in liquida nat tibi ~ aqua (Tib.) nu heb je de kans;
- 2. trog, bak.
linter (lunter) tris, f (once m
- , Tb.), πλυντήρ, a trough, vat, tub: cavat arbore lintres, V.—A boat, skiff, wherry: luntribus materiem in insulam convehere: flumen lintribus iunctis transire, Cs.: Naviget hinc aliā iam mihi linter aquā, i. e. let me turn to somebody else, O.: in liquidā nat tibi linter aquā, i. e. you have a favorable opportunity, Tb.
Linter
(1) Originally a sort of “dug-out,” a small flat-bottomed boat used in shallow water. It was rowed by oars and was chiefly used in ferrying people over small rivers, etc. (Livy, xxi. 27; B. G. vii. 60).