luto
Could not find lutati in Logeion dictionaries.
lutati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of luto
lŭto, āvi, ātum, 1, v. a. [2. lutum], to bedaub with mud or clay.
- I Lit., Cato R. R. 92: nidosque reversa lutabit hirundo, Calp. Ecl. 5, 17: lutati tituli statuarum, Lampr. Elag. 14.—
- II Transf., to bedaub, besmear: ne lutet immundum nitidos ceroma capillos, Mart. 14, 50, 1: crassis lutatus amomis, Pers. 3, 104.
lūto, āvi, ātum, v. freq. a. [for luito, from luo; cf. Paul. ex Fest. p. 116, 5 Müll.: litatum ... quasi luitatum],
- to pay: lutavi, Varr. ap. Non. 131, 21.
1. luto, āvī, ātum, āre (2. lutum), I) mit Kot od. Lehm beschmieren od. verschmieren, granarium, Cato r. r. 92: nidos (v. der Schwalbe), Calp. ecl. 5, 17: titulos statuarum, Lampr. Heliog. 14, 2. – II) übtr., mit Salben usw. beschmieren, capillos, Mart. 14, 50, 1: crassis lutatus amomis, Pers. 3, 104.
2. lūto, āvī, āre (eig. luito, v. 1. luo; vgl. Paul. ex Fest. 116, 5 ›litatum... quasi luitatum‹), lösen, bezahlen, Varro sat. Men. 100.
See: lutare
1 lŭtō, (15) āvī, ātum, āre (lŭtum), tr., enduire de boue, dʼargile : Cato Agr. 92 ; Calp. Ecl. 5, 17 || enduire, oindre : Mart. 14, 50, 1 ; Pers. 3, 104.
2 lūtō, āvī, āre, fréq. de luo 2, sʼacquitter [envers les dieux] : Varr. d. Non. 131, 21 ; cf. P. Fest. 116.
- 1. met klei bedekken, (be)pleisteren;
- 2. (met zalf) volsmeren, besmeren [capillos].