luxo
Could not find luxata in Logeion dictionaries.
luxata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of luxo
luxo, āvi, ātum, 1, v. a. [Gr. λοξός, slanting, akin to obliquus, limus, licinus], to put out of joint, to dislocate.
- I Lit.: luxatum si quod est, sanum faciet, Cato R. R. 157: luxata in locum reponere, Sen. Ep. 104, 18: articulis luxatis, Plin. 30, 9, 23, § 79: luxata corpora, id. 31, 6, 37, § 71.—
- II Transf., to put out of place, displace: luxare vitium radices, Plin. 17, 24, 37, § 227: luxatae machinae, fallen apart, id. 36, 15, 24, § 119: luxata cornua, id. 8, 45, 70, § 179.
luxo, āvī, ātum, āre (λοξόω), I) verrenken, Cato, Sen. u.a. – Partiz. subst., luxāta, ōrum, n., Verrenkungen, Cels. u.a. – II) übtr., aus seiner Lage bringen, vitium radices (im Pflügen), Plin.: calamum, Plin.
luxō, (14) āvī, ātum, āre (λοξόω), tr., luxer, déboîter, disloquer, démettre : Cato Agr. 157 ; Plin. 30, 79 ; Sen. Ep. 104, 18 || déplacer [une racine] : Plin. 17, 227.
- 1. verzwikken, verrekken;
- 2. (Plin. Mai.) met geweld verplaatsen.