luxus
luxus, dislocated
luxus2, dislocation
luxus3, excess, indulgence, luxury, debauchery
Frieze-Dennison Vergil
lūxus, ūs, m.: excess, extravagance; luxury, sumptuousness, magnificence, 1.637; wanton pleasure, sensuality, 4.193.
Could not find luxumque in Logeion dictionaries.
luxumque neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of luxus
luxumque neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of luxum
luxus, a, um, adj. [= Gr. λοξός; v. luxo],
- dislocated: luxum si quod est, Cato R. R. 160: luxo pede, Sall. Fragm. ap. Prob. p. 1476 P. (Hist. 5, 2); cf.: luxa membra e suis locis mota et soluta, Paul. ex Fest. p. 119, 17 Müll.—Subst.: luxum, i, n., a dislocation: emplastrum utile ad luxa, vel fracta, Marc. Emp. 36.
luxus, ūs, m. [1. luxus],
- a dislocation (ante- and post-class.): ad luxum aut fracturam alliga: sanum fiet, Cato R. R. 160; Ap. Flor. p. 354 med.; Plin. Val. 2, 49.
luxus, ūs (dat. luxu, Sall. J. 6; Tac. A. 3, 34; id. H. 2, 71) [root luc-; cf. pol-luceo, pol-lucte; v. Corss. Ausspr. 1, 368 sq.].
- Excess, extravagance in eating and drinking, luxury, debauchery: adulescens luxu perditus, Ter. Ad. 760: in vino ac luxu, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: aliquid luxu antecapere, Sall. C. 13: luxu atque desidiā corrupta civitas, id. ib. 57: luxu et saginae mancipatus, Tac. H. 2, 71; 4, 14: per luxum et ignaviam aetatem agere, i.e. luxuriously and slothfully, Sall. J. 2: flagitiosus, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 3, 2: turpi fregerunt saecula luxu divitiae molles, Juv. 6, 299.— In plur.: nondum translatos Romana in saecula luxus, Luc. 10, 109: combibat illapsos ductor per viscera luxus, Sil. 11, 402.—
- II Splendor, pomp, magnificence, state: at domus interior regali splendida luxu Instruitur, Verg. A. 1, 637: epulaeque ante ora paratae Regifico luxu, id. ib. 6, 604: eruditus luxus, Tac. A. 16, 18.
1. luxus, a, um (λοξός), verrenkt, pes, Sall. hist. fr. 5, 2: membra, Paul. ex Fest. 119, 17. – subst., luxum, ī, n. = στρέμμα (Gloss.; vgl. Non. 55, 14), die Verrenkung, luxum si quod est, hāc cautione sanum fiet, Cato r. r. 160: ad luxum aut ad fracturam alliga, sanum faciet, ibid.: emplastrum od. malagma ad luxum, Scrib. Larg. 209. 259. 266: ad luxum et tumorem, Sex. Placit. parab. medic. 16, 41: Plur., luxa, Marc. Emp. 36 extr.
2. lūxus, ūs, m., eig. die üppige Fruchtbarkeit, Geilheit der Erde u. Gewächse; dah. übtr., a) die Ausschweifung, Liederlichkeit, Tac. hist. 4, 14 u. 36: non alienus a luxu venerio, Aur. Vict. epit. 41, 8. – b) die übermäßige Verschwendung und Pracht in Essen, Trinken, Kleidung, Schlemmerei, überflüssiger Aufwand, große Pracht (Ggstz. avaritia), Cic., Sall. u.a.: verb. luxus atque libido, Liv., libido et luxus, Sen.: fluere luxu, Liv.: per luxum et ignaviam aetatem agere, Sall.: luxu atque desidiā corrupta civitas, Sall. – Plur. luxus, schwelgerische Genüsse, Ausschweifungen, Tac. ann. 13, 20; hist. 1, 20. Lucan. 10, 110. – ➳ Dat. luxu, Tac. hist. 2, 71.
3. luxus, ūs, m. (1. luxus), die Verrenkung, Apul. flor. 16. p. 22, 6 Kr. Ps. Apul. herb. 32, 4. Plin. Val. 2, 49. Vgl. luxum unter 1. luxus.
morionem ‥ ~o [gl.: ] genu frustra surgere conantemaloché, par le lochure
oute of lyth , dislocatus, ~us
ipse ‥ medicans sibi quotidiana saliva ~um ejus [sc. pustule ] reprimere nitebatur
ut ista concultate mentis robur enervarent, et ita demum ad seculi ~um deducerent
invalescente ~u rerum ac libidine
qui ergo ‥ fluxum tam diutinum ac ~um tam noxium reprimere voluerit ac cohibere
homo, si corporis voluptate fedatur obediendo ~ui ventris in inferioribus ejus partibus
o quam veridicis et credibilibus / mortis predicitur adventus vatibus, / et tamen miseri laxamur luxibus
nectentem retia luxus
luxus erit lŭbricis, carmina casta mihi(
dilicias, epulas regum luxusque ciborum, / jus simul et pulpas battutas condo culinae
auctus est enim ~us vestium in immensum
1 luxus, (15) a, um (λοξός), ôté de sa place : Non. 55, 14 || luxé, démis : Sall. H. 5, 2 ; P. Fest. 119, 17 ; luxa, pl. n. , luxations : M. Emp. 36, v. luxatus.
2 luxŭs, (9) ūs, m. , excès, débauche : Cic. *Verr. 3, 62 ; Sall. C. 13, 3 ; J. 2, 4 || splendeur, faste, luxe : Virg. En. 1, 637 ; 6, 604 ; pl. Sen. Ep. 83, 25.
➳ dat. u Sall. J. 6, 1.
3 luxŭs, ūs, m. (luxus 1), luxation : Cato Agr. 160 ; Apul. Flor. 16.
- 1. pracht, weelde, overdaad [regalis];
- 2. weelderigheid, bandeloosheid, slemperij, zedeloosheid; ➤ ~ atque libido; in vino ac luxu; luxui et saginae mancipatus; per luxum aetatem agere; luxu atque desidiā corrupta civitas.
Luxationemembrorum.
lūxus ūs (dat.lūxū, S.)
- LIC-, excess, indulgence, luxury, debauchery: adulescens luxu perditus, T.: in vino ac luxu: omnia luxu antecapere, S.: per luxum aetatem agere, i. e. luxuriously, S.: turpi luxu, Iu.—Splendor, pomp, magnificence, state: domus regali luxu Instruitur, V.: erudito luxu, Ta.