lympho
Frieze-Dennison Vergil
lymphō, āvī, ātus, 1, a. and n.: to dilute with water; to craze; p., lymphātus, a, um, mad, distracted, frenzied, furious, 7.377. (lympha)
Could not find lymphataque in Logeion dictionaries.
lymphataque perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of lympho
lymphataque feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural of lymphatus
lympho, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [lympha].
- To water, dilute with water: admixto vino lymphato, id est, aqua temperato, Cael. Aur. Tard. 4, 3, 68.—
- II To drive out of one's senses, to distract with fear, to make mad: urbem, Val. Fl. 3, 47: urbes incursibus, Stat. Th. 7, 113: hac herba pota lymphari homines, Plin. 24, 17, 102, § 164. —As neutr.: lymphantes animi, driven crazy, mad, Plin. 27, 12, 83, § 107.
- —Hence, lymphātus, a, um, P. a., distracted, crazy, beside one's self, mad: exercitum pavor invasit: quippe lymphati trepidare coeperunt, Curt. 4, 12, 14: lymphati et attoniti, Liv. 7, 17, 3: repente lymphati destrictis gladiis invadunt, Tac. A. 1, 32: lymphatis caeco pavore animis, id. H. 1, 82: sine more furit lymphata per urbem, Verg. A. 7, 377: pectora, Ov. M. 11, 3: mens, Hor. C. 1, 37, 14: urbs, Stat. Th. 10, 557: lymphato cursu ruere, Sil. 1, 459.
lympho, āvī, ātum, āre (lympha; viell. urspr. »wasserscheu machen«, dann übh.) zum höchsten Grade des Entsetzens bringen, wahnsinnig machen, urbem, Val. Flacc.: lymphari, wahnsinnig werden, den Verstand verlieren, Plin. – Dah. lymphātus, a, um (vgl. νυμφόληπτος), wahnsinnig, wie besessen, außer sich vor Schrecken usw. (vgl. Mützell Curt. 4, 12, 14), veluti lymphati, von panischem Schrecken ergriffen, Liv.: lymphatis similes, Curt.: l. mens, Catull. u. Hor.: lymphatis caeco pavore animis, Tac. – u. dafür lymphans, Apul. – ➳ lumfor (= lymphor ), ἐνθεάζομαι, Dosith. 60, 6 K.: lumpatus, Pacuv. tr. 422 R. 2.
See: lymphare
lymphō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 tr., a) arroser, mélanger à de lʼeau : C. Aur. Chron. 4, 3, 68 || b) rendre fou, jeter dans le délire : Plin. 24, 164 ; Stat. Th. 7, 313 ; lymphatus Liv. 7, 13, 3, égaré, hors de toi, cf. Tac. Ann. 1, 32 ; Curt. 4, 12, 14 ; Virg. En. 7, 377 ¶ 2 intr., être en proie au délire : Plin. 27, 107.