mendosus
mendosus, full of faults, faulty, blemished
Could not find mendosae in Logeion dictionaries.
mendosae feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular of mendosus
mendōsus, a, um, adj. [mendum].
- Full of faults, faulty.
- A Physically, full of faults or blemishes: equi facies, Ov. M. 12, 399.—
- B In gen., erroneous, incorrect (class.): mendosum exemplar testamenti, Plin. Ep. 10, 75: mendosum est, etc., Cic. de Or. 2, 19, 83: mores, Ov. Am. 2, 4, 1.—Comp.: historia mendosior, Cic. Brut. 16, 62.—
- II Transf.
- A That commits faults, makes mistakes: cur servus societatis, qui tabulas conficeret, semper in Verrucii nomine certo ex loco mendosus esset, Cic. Verr. 2, 2, 77, § 188.—
- B False, deceptive: mendosum for mendose, adverbially, falsely: mendosum tinnire, Pers. 5, 106.—Hence, adv.: mendōsē, full of faults, faultily, falsely (class.): libri mendose scribuntur, Cic. Q. Fr. 3, 5, 6: mendose colligis, Pers. 5, 85.— Sup.: ars mendosissime scripta, Cic. Inv. 1, 6, 8.
mendōsus, a, um (mendum), voll Fehler, I) passiv = mit Fehlern behaftet, fehlerhaft, a) mit physischen Fehlern behaftet, voll Fehler, voll Gebrechen, nec equi mendosa sub illo deteriorque viro facies, Ov. met. 12, 399. – neutr. adv., ne qua subaerato mendosum tinniat auro? Pers. 5, 106. – b) mit Fehlern gegen die Richtigkeit der Angaben behaftet, voll Unrichtigkeiten, exemplar testamenti, Plin. ep.: quamquam his laudationibus historia rerum nostrarum est facta mendosior, Cic.: mendosissimis fatigari codicibus, Augustin. epist. 120, 1. – c) poet. = vitiosus, mit moralischen Fehlern behaftet, voll Fehler, mendosus et mendax, Hor.: si vitiis mediocribus ac mea paucis mendosa est natura (Charakter, Gemüt), Hor.: mendosi mores, Ov. – II) aktiv – Fehler in der Abfassung machend, Unrichtigkeiten begehend, cur servus societatis, qui tabulas conficeret, semper in Verruci nomine certo ex loco mendosus esset, Cic. Verr. 2, 188.
~us, maculosus, sordidus, spurcus
juxta quaedam ~a exemplaria
quod tuus codex habet ‥ omnino ~um est
ut fortunatos felix devenit ad Anglos / (nomine mendoso quos nuncupat ipse ‘tenaces’)
aut etiam ~os libros, dum primam orientis diei lucem contueri potuit, erasa scriptorum falsitate corrigeret
librum ‥ ~um ‥ vel falso scriptum, vel falsum etiam in se continentem inspiciens
nunc mendosorum credens inventa virorum
~us ille et mendax
Domino teste quod ~a non fingimus
mendōsus, (13) a, um (mendum), ¶ 1 plein de défauts, de tares [physiquement] : Ov. M. 12, 399 ¶ 2 défectueux, fautif : mendosum est Cic. de Or. 2, 83, cʼest une défectuosité ; mendosior Cic. Br. 62, plus défectueux ; -sissimus Aug. Ep. 120, 1 || défectueux [moralt ] : Hor. S. 1, 6, 66 ¶ 3 qui fait des fautes : Cic. Verr. 2, 2, 188 ¶ 4 n. pris advt , dʼune façon trompeuse, décevante : Pers. 5, 106.
- 1. foutief, vol fouten, gebrekkig [exemplar testamenti; historia];
- 2. fouten makend;
- 3. (postklass.) leugenachtig, bedrieglijk.
Plurima Mendosa et infausta sub nostro nomine scripserunt. Vide
Mendositas.mendōsus adv.with comp.
- mendum, full of faults, faulty, blemished: equi facies, O.—Fig., erroneous, incorrect, defective, wrong: mendosum est, etc.: vitiis paucis natura, blemished, H.: mores, O.: historia mendosior.—In writing, that commits faults, blundering: semper in Verruci nomine.