mima
mima, a female mimic, mime
Could not find mimae in Logeion dictionaries.
mimae feminine genitive singular, feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine nominative plural of mima
mīma, ae (in the dat. and abl. plur., mimabus, acc. to Cledonius, p. 1863 P.), f. [mimus],
- a female mimic or mime, Cic. Phil. 2, 24, 58; 13, 11, 24; Hor. S. 1, 2, 56; Inscr. Orell. 2624.—In apposition: a mima uxore, Cic. Phil. 2, 8, 20.
mīma, ae, f. (mimus), die Mime, Gebärdenkünstlerin, Cic. u. Hor.: mima uxor, Cic. – ➳ Dat. u. Abl. Plur. mimabus, Cledon. 11, 14 K. (ohne Beleg).
mīma, (12) æ, f. , mime, comédienne : Cic. Phil. 2, 58 ; 13, 24 ; Hor. S. 1, 2, 56 || dat. et abl. pl. mimabus Cledon. 11, 14 [sans ex.].
minia, i. miniatio bestiarum, a voce
minare, ducere,
Mener.
mīma ae, f
- mimus, a female mimic, mime, C., H.: a mimā uxore.