minoro
Could not find minorans in Logeion dictionaries.
minorans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of minoro
mĭnōro, no perf., ātum, 1, v. a. [2. minor],
- to make smaller, less, or fewer, to lessen, diminish (eccl. Lat.), perit anima, ei minoratur, Tert. Anim. 43: jumenta eorum, Vulg. Psa. 106, 38: dies temporis ejus, id. ib. 88, 46: et qui minoratur viribus, id. Eccli. 41, 3.—
- II Neutr., to be lacking, be in want: et qui modicam, non minoravit, Vulg. 2 Cor. 8, 15.
- —Hence, mĭnōrātus, a, um, P. a., diminished, less (post-class.): minorato pretio vendere, Dig. 18, 7, 10 (al. numerato).
minōro, āvī, ātum, āre (minor), kleiner-, geringer machen, vermindern, ICt. u. Eccl.
See: minorare
mĭnōrō, āvī, ātum, āre (minor), tr., rendre plus petit, diminuer : Tert. Anim. 43.
- 1. verkleinen, verminderen;
- 2. vernederen.