narratus
narratus2, a narration, narrative
Could not find narratae in Logeion dictionaries.
narratae feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular, feminine vocative plural of narratus
narratae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of narro
narrātus, a, um, Part., v. narro.
narrātus, ūs, m. [narro],
- a narration, narrative (poet. and in post-class. prose): veniet narratibus hora Tempestiva meis, Ov. M. 5, 499; Ap. Met. 9, 30, 2.
nārrātus, ūs, m. (narro), die Erzählung, sed forsitan lector scrupulosus reprehendens narratum meum, Apul. met. 9, 30 in.: veniet narratibus hora tempestiva meis, Ov. met. 5, 499.
etiam levi ~u stili quislibet concinne valet referre plenitudine veri
narratu proprio caveas crispare cachinnos
hic ~us, -ui
sinceritatem ‥ nostram ‥ pollutis nisus est maculare ~ibus dictus Frethericus(
N. per atturnatum suum venit et dicit in ~u suo quod prior injuste secutus est placitum in curia
1 narrātus, a, um, part. de narro.
2 narrātŭs, ūs, m. , narration, récit : Ov. M. 5, 499.
nārrātus (1)
- P. of narro.
(nārrātus, ūs) (2) m
- narro, a narration, narrative: narratibus hora Tempestiva meis, O.