narratus
narratus2, a narration, narrative
Could not find narrato in Logeion dictionaries.
narrato masculine dative singular, masculine ablative singular, neuter ablative singular, neuter dative singular of narratus
narrato perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, future active imperative 3rd singular of narro
narrato neuter dative singular, neuter ablative singular of narratum
narrātus, a, um, Part., v. narro.
narrātus, ūs, m. [narro],
- a narration, narrative (poet. and in post-class. prose): veniet narratibus hora Tempestiva meis, Ov. M. 5, 499; Ap. Met. 9, 30, 2.
nārrātus, ūs, m. (narro), die Erzählung, sed forsitan lector scrupulosus reprehendens narratum meum, Apul. met. 9, 30 in.: veniet narratibus hora tempestiva meis, Ov. met. 5, 499.
etiam levi ~u stili quislibet concinne valet referre plenitudine veri
narratu proprio caveas crispare cachinnos
hic ~us, -ui
sinceritatem ‥ nostram ‥ pollutis nisus est maculare ~ibus dictus Frethericus(
N. per atturnatum suum venit et dicit in ~u suo quod prior injuste secutus est placitum in curia
1 narrātus, a, um, part. de narro.
2 narrātŭs, ūs, m. , narration, récit : Ov. M. 5, 499.
nārrātus (1)
- P. of narro.
(nārrātus, ūs) (2) m
- narro, a narration, narrative: narratibus hora Tempestiva meis, O.