nasutus
nasutus, with a large nose, largenosed
Could not find nasuta in Logeion dictionaries.
nasuta feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of nasutus
nāsūtus, a, um, adj. [nasus], that has a large nose, large-nosed (perh. not ante-Aug.).
- I Lit.: depygis, nasuta, Hor. S. 1, 2, 93: manus, the elephant's trunk, Cassiod. Var. 10, 30.—
- II Trop., sagacious, witty, satirical, censorious: nasutus nimium cupis videri: nasutum volo, nolo polyposum, Mart. 12, 37, 1; id. 13, 2, 1: nil nasutius est, id. 2, 54, 5: homo nasutissimus, Sen. Suas. 7 med.—Hence, adv.: nāsūtē, satirically, scornfully, wittily, sarcastically: tu qui nasute scripta destringis mea, Phaedr. 4, 7, 1: nasute negare, Sen. Ben. 5, 6, 5 (dub.; al. vafre).
nāsūtus, a, um (nasus), I) mit großer Nase, Lucil. 242. Hor. sat. 1, 2, 93: manus (Rüssel des Elefanten), Cassiod. var. 10, 30, 4. – II) eine feine Nase habend, witzig, spöttisch, naseweis, Phaedr. 4, 7, 1 (Vok. nasute). Mart. 13, 37, 2: nil nasutius hāc maligniusque est, Mart. 2, 54, 5: homo nasutissimus, Sen. suas. 7, 12.
~us ‥ magnum habens nasum
inferni dominus nequitieque sator, / nasutos equites ducit peditumque ministros / cornigeros, tonsum vulgus, agreste genus
nāsūtus, (16) a, um (nasus), ¶ 1 qui a un grand nez : Hor. S. 1, 2, 93 ; nasuta manus Cassiod. Var. 10, 30, trompe (éléphant) ¶ 2 qui a du flair, qui a le nez fin, spirituel, mordant, moqueur : Mart. 13, 37, 2 ; -tior Mart. 2, 54, 5 ; -issimus Sen. Rhet. Suas. 7, 12 || qui a trop de nez, dédaigneux : Phædr. 4, 7, 1.
- 1. met grote neus;
- 2. (metaf.) geestig, scherp.
nāsūtus
adj.
- nasus, with a large nose, largenosed, H.—Sarcastic, scornful: scripta, nasute, distringis mea, Ph.