nervosus
nervosus, sinewy, nervous
Could not find nervosius in Logeion dictionaries.
nervosius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of nervosus
nervōsus, a, um, adj. [nervus], full of sinews, sinewy, nervous.
- I Lit.: nervosa et lignea dorcas, Lucr. 4, 1161: poples, Ov. M. 6, 256: exilitas, Plin. 11, 37, 86, § 214: partes, id. 23, 3, 34, § 69: nervosius illud, i. e. membrum virile, Cat. 67, 27.—
- B Transf., of plants, full of fibres, fibrous: cauliculi, Plin. 21, 9, 30, § 54; 27, 12, 97, § 123.—
- II Trop.
- A Nervous, vigorous, energetic in expression: quis Aristotele nervosior, Cic. Brut. 31, 121.—
- B Vigorous, bold: vivacitas, Val. Max. 8, 13, 4: juventus, Prud. c. Sym. 2, 320.—Hence, adv.: nervō-sē, strongly, boldly, vigorously, energetically: vigilanter nervoseque aliquem subornare, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 6.—Comp.: nervosius dicere, Cic. Or. 36, 127: nervosius aliquid disserere, id. Off. 3, 29, 106.
nervōsus, a, um (nervus), sehnig, muskulös, nervig, I) eig. u. übtr.: a) eig., vom Körper des Menschen u. seinen Teilen, loca, Cels.: puella, Lucr.: poples, Ov.: nervosius illud, d.i. mentula, Catull. 67, 27. – b) übtr., v. Pflanzen, cauliculi, Plin. – II) bildl., 1) v. Redner, nervig, kernhaft (= kraftvoll, geistreich u. gedrängt), quis Aristotele nervosior, Cic. Brut. 121. – 2) kraftvoll, kräftig, tapfer, vivacitas, Val. Max. 8, 13. ext. 4: iuventa, Prud. c. Symm. 2, 320.
matrix enim in se complexionaliter est facta ex pelliculis quibusdam ~is contexta
materie prime permixte dominio siccitatis in ~am et ab interiori villosam essentiam transeunt
~um prorsus spirituque distentum virile est organum, ut ad operis venerei officium animal [quo ]que disponi habile esset
superior pars [stomachi ] ~a valde sensibilis propter nervos
~a tunica quae thoracem intrinsecus vestit
spasmus est egritudo ~a
~is tenso lacertorum volis arcu
sanam lectoris cernite dextram / necnon nervosam cuncti spectate sinistram
~us lacertis, thorosus pectore, robustus et procerus toto corpore
vir albus et procerus, membris ossosis et ~is
sunt autem cilia in substancia ~a [] et tenua propter facilitatem motus : Trevisa ful of synewes
semita stricta polum poterit reserare supernum, / illam nervosus siquis adire cupit
~us, ‥ firmus, stabilis, insolubilis
nervōsus, (14) a, um (nervus), ¶ 1 qui a beaucoup de muscles, nerveux, musculeux : Lucr. 4, 1161 ; Ov. M. 6, 256 ; Plin. 11, 216 || plein de fibres [plantes] : Plin. 21, 54 ¶ 2 qui a du nerf, de la vigueur [style] : nervosior Cic. Br. 121.
- 1. pezig, gespierd; (v. planten) vol vezels;
- 2. (metaf., v.e. redenaar) krachtig, gloedvol, pittig.
nervōsus
adj.
- nervus, sinewy, nervous: poples, O.—Of style, vigorous: quis Aristotele nervosior?