oblatro
Could not find oblatrans in Logeion dictionaries.
oblatrans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of oblatro
ob-lātro, 1,
- v. n., to bark at; only in the trop. signif., to rail or carp at (post-Aug.).
- α With dat.: alicui, Sen. Ira, 3, 43, 1: oblatrare veritati, Lact. 5, 4, 3.—
- β With acc.: aliquem, Sil. 8, 251: nescio quid, Suet. Vesp. 13; Ambros. Spir. S. 3, 13, 92; Prud. στεφ. 10, 913.—
- γ Absol., Amm.14, 9, 1; 17, 11, 4.
ob-lātro, āre, anbellen, übtr., alci, anfahren, schelten usw., Sen. de ira 3, 43, 1: oblatrare atque obstrepere veritati, Lact. 5, 4, 3: alqm, Sil. 8, 249: alqd, scheltend vorwerfen, Demetrius oblatrans nescio quid, Suet. Vesp. 13: oblatrat adversus unitatem Christi, Augustin. serm. 8, 13: illud quod oblatrare consuestis, Ambros. de spir. scto 3, 13. § 92: nihil in deorum oblatraret dedecus, Prud. perist. 10, 913 codd. – absol., Amm. 14, 9, 1 u. 17, 11, 4.
See: oblatrare
oblātrō, (15) āre, ¶ 1 intr., aboyer, se déchaîner, alicui, contre qqn : Sen. Ira 3, 43, 1 ¶ 2 tr., aliquem : Sil. 8, 251.
oblātro, as, āre, tr., intr.: latrare, abbaiare
incursus oblatrantium fluctuum Cipr l'assalto dei flutti mugghianti.