obluctor
obluctor, to struggle against, contend with, oppose
Frieze-Dennison Vergil
obluctor , ātus sum, 1, dep. n.: to strive, struggle, press against, 3.38.
Could not find obluctandum in Logeion dictionaries.
obluctandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of obluctor
ob-luctor, ātus, 1, v. dep., to strive or struggle against, to contend with, oppose a person or thing (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.
- A With dat. of person: soli obluctandum Fabio, to contend with Fabius alone, Sil. 8, 10.—
- B With dat. of thing: genibusque adversae obluctor harenae, struggle against, Verg. A. 3, 38: fruticibus, Col. 8, 14, 8: flumini, Curt. 4, 8, 8. —
- C Absol.: obluctantia saxa Submovit nitens, Stat. S. 3, 1, 20.—
- II Trop.: ut erat animi semper obluctantis difficultatibus, Curt. 6, 6, 27: oblivioni, id. 7, 1, 9: morti, Luc. 3, 662.
ob-luctor, ātus sum, ārī, gegen etw. sich anstrengen, ankämpfen, ihm widerstreben, I) m. konkr. Objj.: a) m. persönl.: soli Fabio, Sil. 8, 10. – b) m. sächl.: genibus (mit den K.) adversae arenae, Verg.: diu flumini, Curt.: fruticibus, Colum. – c) absol.: utcumque potui obluctatus sum, Sen. rhet.: fossor obluctans, Sen.: anima obluctans, Plin. ep.: obluctantia saxa, Stat.: urbs impigre obluctata, Auct. itin. Alex. – II) übtr., m. abstr. Objj.: obluctans adhuc oblivioni, Curt.: ut erat animi semper obluctantis difficultatibus, Curt.: languor obluctatur saluti, Augustin.: qui flagitiosissimis consuetudinis vitiis oblectari magis quam obluctari student, Augustin.
See: obluctari
obluctor, (13) ātus sum, ārī, intr., lutter contre [avec dat.] : Fabio Sil. 8, 10, lutter contre Fabius ; adversæ harenæ Virg. En. 3, 38, lutter contre le sol qui résiste, cf. Curt. 4, 8, 8 ; 6, 6, 27 ; Luc. 3, 662.
- 1. worstelen met, tegen (abs.; m. dat.) [genibus (met de knieën) adversae arenae];
- 2. (metaf.) zich verzetten tegen, weerstand bieden aan.
ob-luctor ātus, ārī, dep.,
- to struggle against, contend with, oppose: genibus adversae harenae, V.—Fig.: animus obluctans difficultatibus, Cu.