obrepo
obrepo, to creep up, approach stealthily, steal upon, come suddenly upon, surprise
Could not find obrepens in Logeion dictionaries.
obrepens present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of obrepo
ob-rēpo, psi, ptum, 3, v. n., to creep up to any thing, approach stealthily (class.).
- I Lit.: et possim mediā quamvis obrepere nocte, Tib. 1, 9 (8), 59; Flor. 4, 10, 2: qui Gallos in obsidione Capitolii obrepentes per ardua depulerat, Gell. 17, 21, 24.—With dat.: feles quam levibus vestigiis obrepunt avibus! Plin. 10, 73, 94, § 202.—
- II Transf.
- A In gen., to steal upon, come suddenly upon one; to take by surprise, to surprise.
- α With dat.: qui enim citius adulescentiae senectus, quam pueritiae adulescentia obrepit? Cic. Sen. 2, 4: mihi decessionis dies λεληθότως obrepebat, id. Att. 6, 5, 3; cf. in the foll. under ε: cui obrepsit oblivio, Sen. Ben. 3, 2, 1: vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, id. Ep. 45, 7.—
- β With acc. (ante-class., and in Sall.): tacitum te obrepet fames, Plaut. Poen. prol. 14: si tanta torpedo animos obrepsit, Sall. H. 1, 49, 19.—
- γ With ad: Plancium non obrepsisse ad honorem, to creep up to, to come at by stealth, Cic. Planc. 7, 17: obrepsisti ad honores errore hominum, id. Pis. 1, 1. —
- δ With in and acc.: imagines obrepunt in animos dormientium extrinse cus, Cic. Div. 2, 67, 139; Ambros. Off. Minist. 3, 6, 41.—
- ε Absol.: obrepsit dies, Cic. Att. 6, 3, 1: obrepit non intellecta senectus, Juv. 9, 129.—
- B In partic., to surprise, deceive, cheat: numquam tu, credo, me imprudentem obrepseris, Plaut. Trin. 1, 2, 23 (61); 4, 2, 132 (974); Flor. 4, 10; Gell. 6, 12, 4.—Impers. pass.: si obreptum praetori sit de libertate, Dig. 40, 5, 26, § 8; 26, 7, 55, § 4.
ob-rēpo, rēpsī, rēptum, ere, herzukriechen, -schleichen, I) eig., beschleichen, überraschen, absol., Tibull. 1, 9 (8), 59. Flor. 4, 10, 2: Gallos in obsidione Capitolii obrepentes per ardua depulerat, Gell. 17, 21, 24. – mit Dat., feles obrepunt avibus, Plin.: Cratippus inscientibus nobis obrepit, Cic. fil. in Cic. ep. – II) übtr.: A) heranschleichen, überraschen, überrumpeln, überfallen, mors obrepit interim, Plaut.: obrepsit dies, Cic.: ad honores, sich Ehrenstellen erschleichen, Cic.: nullae imagines obrepunt in animos dormientium extrinsecus, Cic.: operi longo fas est obrepere somnum, Hor.: senectus adulescentiae obrepit, Cic.: vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, Sen.: mit Acc. (s. Brix Plaut. trin. 61), tu me imprudentem obrepseris, Plaut.: tacitum te obrepet fames, Plaut. – unpers., ignoratione obreptum est (geschah es unvermerkt), ut sacrificantibus nobis eam secum mater inferret, Cypr. de laps. 25. – B) übertölpeln = hintergehen, täuschen, obrepsisse videtur Servio falsa... significatio, Gell. 6, 12, 4. – unpers., oft bei den ICt., zB. licet obreptum fuerit praetori, Thryphon. dig. 26, 7, 55. § 4. – ➳ Vulg. Nbf. obripo, wovon obripit, Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 5: obripiat, Ven. Fort. app. 23, 19.
See: obrepere
obrēpō, (12) rēpsī, reptum, ĕre, ¶ 1 intr., ramper vers ; se glisser furtivement, sʼapprocher à pas de loup : Gell. 17, 21, 24 ; Tib. 1, 9 (8), 59 ; alicui Plin. 10, 202, sʼapprocher furtivement de qqn || [fig.] pueritiæ adolescentia obrepit Cic. CM 4, lʼadolescence succède insensiblement à lʼenfance ; [avec in acc.] Cic. Div. 2, 138 ; [ou ad ] Cic. Planc. 17, se glisser dans || surprendre, tromper [avec dat.] : Gell. 6, 12, 4 ¶ 2 tr., envahir, surprendre : Pl. Pœn. 14 ; Trin. 61 ; Sall. H. 1, 77, 19.
obrepo , is, ere. n. 3. (ei.)
爬上。暗入。瞞騙。— ad magistratum 瞞騙以陞官。 Adolescentiae senectus obrepit 幼不覺而老。Inscientibus nobis obrepit mors 吾等不覺而死至。
Suggest a Translation
See an image
爬上。暗入。瞞騙。— ad magistratum 瞞騙以陞官。 Adolescentiae senectus obrepit 幼不覺而老。Inscientibus nobis obrepit mors 吾等不覺而死至。
Suggest a Translation
See an image
ob-rēpō rēpsī, rēptus, ere,
- to creep up, approach stealthily, steal upon, come suddenly upon, surprise: obrepsit dies: obrepit non intellecta senectus, Iu.: operi longo fas est obrepere somnum, H.: ad honorem, reach stealthily: in animos.