obsaepio
obsaepio, to hedge in, fence in, close, render impassable
Could not find obsaepta in Logeion dictionaries.
obsaepta perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of obsaepio
ob-saepĭo (ob-sēpĭo), psi, ptum, 4 (old form obsipio, Caecil. ap. Diom. p. 378 P.), v. a., to hedge or fence in, to enclose; hence, transf., to close up, to render impassable or inaccessible (class.; syn.: obstruo, oppilo).
- I Lit.: NEQVE QVIS IN EO LOCO QVID OPPONIT, MOLIT, OBSEPIT, FIGIT, etc., S. C. ap. Front. Aquaed. 129: ubi illum saltum video obsaeptum, Plaut. Cas. 5, 2, 35 (909); cf.: obsaeptis itineribus, Liv. 25, 29; v. Drak. ad Liv. 39, 1, 5: mox iter, apertis, quae vetustas obsaepserat, pergit, had rendered impassable, Tac. A. 15, 27: obsaepta viarum, impassable roads, Sil. 12, 110.—
- II Trop., to close or bar up: haec omnia tibi accusandi viam muniebant, adipiscendi obsaepiebant, Cic. Mur. 23, 48; cf. id. Scaur. § 40: plebi iter ad curules magistratus obsaepsit, Liv. 9, 34; 4, 25: obsaepta diutinā servitute ora reseramus, Plin. Pan. 66.
ob-saepio (obsēpio), saepsī, saeptum, īre, unzugänglich machen, versperren, absperren, I) eig.: hostium agmina obsaepiunt iter, Liv.: mox iter, apertis quae vetustas obsaepserat, pergit, Tac.: ubi illum saltum video obsaeptum, Plaut.: occursu militum obsaeptum sensit porticum, Liv. Vgl. Drak. Liv. 39, 1, 5. – II) bildl., plebi ad curules magistratus iter obsaepsit, Liv.: adipiscendi viam obsaepiebant, Cic.: coniuratio obsaepiatur insidiis, Cic. fr.: quem regio apparatu ornarunt et quasi sui milites obsaepserunt, Capit.: obsaepta diutinā servitute ora reseramus frenatamque tot malis linguam resolvimus, den durch l. Skl. verschlossenen Mund, Plin. pan.
obsæpĭō (13) (obsēp-), psī, ptum, īre, tr., fermer devant ; barrer, fermer, obstruer : Pl. Cas. 922 ; [fig.] alicui viam Cic. Mur. 48, barrer la route à qqn ; alicui iter ad magistratus Liv. 9, 34, 5, fermer à qqn lʼaccès des magistratures, cf. Liv. 4, 25, 12 ; obsæpta servitute ora Plin. Min. Pan. 66, bouches fermées par la servitude.
➳ arch. obsipio Cæcil. d. Diom. 383, 10.
ob-saepiō
- (-sēpiō), psī, ptus, ere, to hedge in, fence in, close, render impassable: itinera, L.— Fig., to close, bar up: viam adipiscendi: ut obsaeptum plebi sit ad honorem iter, L.