obsecratio
obsecratio, a beseeching, imploring, supplication, entreaty
Could not find obsecratione in Logeion dictionaries.
obsecratione feminine ablative singular of obsecratio
obsĕcrātĭo, ōnis, f. [obsecro].
- In gen., a beseeching, imploring, supplication, entreaty (class.): prece et obsecratione humili uti, Cic. Inv. 1, 16, 22; id. Font. 17, 39: judicum, addressed to the judges, Quint. 6, 1, 33: percipe obsecrationem meam, Vulg. Psa. 142, 1: fit ad Deum pro illis, id. Rom. 10, 1.—
- II In partic.
- A An asseveration, protestation, accompanied by an invocation of the gods or of religious things, Gr. δέησις, Cic. de Or. 3, 53, 105; cf. Just. 24, 2, 5; cf. Macr. S. 1, 6, 13.—
- B A public prayer: obsecrationem indicere, Liv. 27, 11; id. 4, 21; 26, 23; 31, 9; Cic. Har. Resp. 28 fin.: habere, Suet. Caes. 22.
obsecrātio, ōnis, f. (obsecro), das Bitten um Gottes willen, das Beschwören, das flehentliche Bitten, das Flehen (griech. ἱκεσία), I) im allg.: obs. illa iudicum per carissima pignora, Quint. 6, 1, 33: prece et obsecratione humili ac supplici uti, Cic. de inv. 1, 22: alcis obsecrationem repudiare, Cic. Font. 38: summis obsecrationibus monere, ne etc., Iustin. 24, 8, 7. – als Redefigur, Cic. de or. 3, 205. – II) insbes.: A) das öffentliche Gebet, verb. procurationes et obs., Cic. de har. resp. 63: supplicatio per omnia pulvinaria et obsecratio in unum diem indicta, Liv. 27, 11, 6; vgl. 26, 23, 6: obsecratio a populo duumviris praeeuntibus est facta, Liv. 4, 11, 5; vgl. 31, 9, 6. – B) die Beteuerung unter Anrufung Gottes; Plur. b. Iustin. 24, 2, 5 (Ruehl execr.).
cum ~onibus,mid halsungum
vestrae almitati se ipsos obnixa humilitatis ~one commendant
sollicita prece et ~one mihi ‥ mandastis ut nullo modo corpus meum ulli exponerem periculo
‘~onibus’, adjurationibus
triplici quoque eam ~one Isaias invocat vel potius provocat ad consurgendum
presentat se ‥ comitissa ‥ dominationi vestre, per presentem scripturam, cum ‥ humillimis pietatum ~onibus
~onis [gl.: ] hujus annua celebritate laetantesgibedes
cum precibus, ~onibus, suspiriis
hypocrita ‥ genuflexionum, ~onum, ‥ finem constituit popularem favorem
in ore sacerdotis sint gratiarum actio et vox laudis, orationes, postulationes, et ~ones
dividitur ‥ missa in quatuor partes: in ~ones, orationes, postulationes, et gratiarum actiones. ‥ pars prima extenditur ad offertorium
~ones ‥ sunt quecumque in missa precedunt consecrationem hostie. orationes sunt ea que dicuntur in ipsa consecratione hostie
si contingat quod illud quod in calice est ante ~onem corporis super corporalia ceciderit ‥ mutet ea
obsĕcrātĭō, (13) ōnis, f. (obsecro), demande instante, supplication : Cic. Font. 39 ; Inv. 1, 22 || obsécration [fig. de rhét.] : Cic. de Or. 3, 105 ; Inv. 1, 109 || [surtout] supplication [adressée aux dieux, pour les apaiser, ce que nʼimplique pas la supplicatio ] : Cic. Har. 63 ; Liv. 26, 23, 6 ; 27, 11, 6 ; 31, 9, 6.
- 1. dringend verzoek, smeekbede, bezwering [humilis ac supplex]; ➤ alcis obsecrationem repudiare;
- 2. officiële biddag of boetedoening.
Obsecrationes , inquit Rabanus lib. 2. de Institut. cleric. cap. 12. sunt implorationes, seu petitiones pro peccatis, quibus vel pro præsentibus, vel pro præteritis admissis suis unusquisque compunctus veniam deprecatur. Adde Hugonem a S. Victore in Speculo Eccl. lib. 2. cap. 4. Religio anniversariæ obsecrationis , in leg. 7. Cod. Theod. de Indulgentiis criminum pro die Paschatis. (9,38.) Proprie autemMatris vulneratio, in Gloss. MS. ex Cod. reg. 1013. Vide Obscuratio.
obsecrātiō ōnis, f
- obsecro, a beseeching, imploring, supplication, entreaty: eius.—As a rhetorical figure, C.—A public prayer: a populo facta, L.—Plur., C.