obustus
obustus, P., burnt into, hardened by fire
Frieze-Dennison Vergil
obūstus, a, um: adj. (ob and ūrō), burnt, hardened in the fire, 7.506.
Could not find obusto in Logeion dictionaries.
obusto neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of obustus
ŏbustus, a, um, Part. [ob-uro].
- Lit., burnt around, burnt, hardened in the fire (poet.): hic torre armatus obusto, Verg. A. 7, 506: sudes, id. ib. 11, 894.—
- II Transf.: glaeba gelu, burnt by frost. Ov. Tr. 5, 2, 66.
obūstus, a, um (ob u. uro), angebrannt, torris, Verg.: sudes, durch Brennen gehärtet, Verg.: quercus, Sil. – übtr., glaeba obusta (angegriffen) gelu, Ov.
[inmundi spiritus ] erant ‥ aspectu truces ‥ comis obustis
obusti,gebærnede
obustus, circumustus
ŏbustus, (15) a, um, brûlé à lʼextrémité : sudes obustæ Virg. En. 11, 894, pieux durcis au feu, cf. En. 7, 506 || brûlé [par la gelée] : Ov. Tr. 5, 2, 66.
ob-ūstus
- P., burnt into, hardened by fire: torre armatus obusto, V.: glaeba gelu, burnt by frost, O.