occaeco
occaeco, to make blind, blind, deprive of sight
Could not find occaecati in Logeion dictionaries.
occaecati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of occaeco
occaeco (obc-), āvi, ātum, 1, v. a. [obcaeco], to make blind, to blind, to deprive of sight.
- I Lit.
- A In gen. (only post-Aug.; cf. excaeco): quidam subito occaecati sunt, are made blind, lose their sight, Cels. 6, 6, 57: requirendum est, num oculi ejus occaecati sint, id. 8, 4: in occaecatum pulvere effuso hostem, Liv. 22, 43, 11; Plin. 10, 3, 3, § 9.—
- B Transf.
- 1 To make dark; to darken, obscure: solem vides, Satin' ut occaecatus est prae hujus corporis candoribus, Plaut. Men. 1, 2, 66 (175): densa caligo occaecaverat diem, Liv. 33, 7, 2.—Absol.: noctis et nimbūm occaecat nigror, Poët. ap. Cic. de Or. 3, 39, 157.—
- 2 To hide, conceal (so in Cic.): terra semen occaecatum cohibet, Cic. Sen. 15, 51: fossas, Col. 2, 2, 9; 10.—
- II Trop.
- A Of speech, to make dark, obscure, unintelligible: obscura narratio totam occaecat orationem, Cic. de Or. 2, 80, 329.—
- B Mentally, to make blind, to blind: stultitiā occaecatus, Cic. Fam. 15, 1, 4: occaecatus cupiditate, id. Fin. 1, 10, 33: nec quid agerent, ira et pavore occaecatis animis, cernebant, Liv. 38, 21, 7: consilia, id. 42, 43, 3: occaecatus irā, id. 8, 32, 17.—
- C To render senseless, deprive of feeling, to benumb (poet.): timor occaecaverat artus, Verg. Cul. 198.
occaeco, āvī, ātum, āre (ob u. caeco), I) blind machen, blenden, a) eig.: α) für immer: oculos, Cels.: quidam subito occaecati sunt, sind erblindet, Cels. – β) auf einige Zeit, jmd. durch Staub usw. blenden, hostem respersu pinnarum (v. einem Vogel), Plin.: occaecatus pulvere effuso hostis, Liv.: oculis umore occaecatis, getrübt, schwimmend, Rutil. Lup. – b) übtr., verblenden, animos, Liv.: vana pacis consilia, Liv.: occaecati cupiditate, stultitiā, Cic. – II) verdunkeln, verfinstern, a) eig.: tam densa caligo occaecaverat diem, ut etc., Liv.: solem vides satin ut occaecatus est prae huius corporis candoribus, Plaut.: noctis et nimbûm occaecat (sc. diem) nigror, Pacuv. tr. fr. – b) übtr.: quae ratio velut ignorantiae tenebris occaecata luce veritatis caruit, Colum.: narratio obscura totam occaecat orationem, macht dunkel, -unverständlich, Cic.: ne aut occentur tenebris imagines aut splendore praefulgeant, Cornif. rhet. – III) wie verblenden = verdecken, unsichtbar machen, semen, Cic.: fossas, Colum.
occæcō (13) (ob-), āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 frapper de cécité, aveugler : Cels. Med. 6, 6, 37 || aveugler = empêcher de voir : occæcatus pulvere effuso hostis Liv. 22, 43, 11, lʼennemi aveuglé par la poussière soulevée (par les tourbillons de...) || rendre obscur, cacher (la lumière) : Liv. 33, 7 || recouvrir (de terre) Cic. CM 51 ; Col. Rust. 2, 2, 9 || paralyser : Virg. Cul. 198 ¶ 2 [fig.] rendre obscur, inintelligible : Cic. de Or. 2, 329 || [moralt ] : occæcatus cupiditate Cic. Fin. 1, 10, aveuglé par la passion, cf. Phil. 4, 9 ; Fam. 15, 1, 4.
- 1. verblinden; ➤ hostis pulvere occaecatus;
- 2. (metaf.) verblinden; ➤ occaecat animos fortuna; occaecati cupiditate;
- 3. verduisteren, donker maken; ➤ densa caligo diem occaecaverat;
- 4. onbegrijpelijk maken [orationem];
- 5. onzichtbaar maken, bedekken; ➤ terra semen occaecatum cohibet.
occaecō (obc-) āvī, ātus, āre
- ob+caeco, to make blind, blind, deprive of sight: occaecatus pulvere hostis, L.—To make dark, darken, obscure: noctis occaecat nigror, C.poët.: densa caligo occaecaverat diem, L.—To hide, conceal: semen occaecatum.—Fig., to darken, make obscure, render unintelligible: orationem.—To make blind, blind, delude: animos: stultitiā occaecatus: consilia, confound, L.