ocellatus
Could not find ocellatum in Logeion dictionaries.
ocellatum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of ocellatus
ŏcellātus, a, um, adj. [ocellus],
- having little eyes (ante class. and post-Aug.).—Only as subst.: ŏcellātum, i, n., a small stone marked with eyes or spots: altera exorat patrem libram ocellatorum (like dice), Varr. ap. Non. 213, 30: ocellatis ludere, Suet. Aug. 83 (also v. l. for oculatae, id. Dom. 8).
ocellātus, a, um (ocellus) = ὠμματωμένος, mit kleinen Augen versehen, subst. Plur., ocellātī, ōrum, m. (sc. lapilli), a) ovale Edelsteinchen, Varro sat. Men. 283. – b) Steinchen, Schnellkügelchen, die mit Augen bezeichnet sind, wie die Würfel, ludere ocellatis, Suet. Aug. 83.
ŏcellātus, a, um (ocellus), qui a de petits yeux : Gloss. Labb. || ŏcellātī, ōrum, m. , a) petits cailloux qui servent à des jeux dʼenfants : Suet. Aug. 83 ; b) pierres précieuses ovales : Varro Men. 283.