odorifer
odorifer, spreading odor, fragrant
Frieze-Dennison Vergil
odōrifer, era, erum: adj. (odor and ferō), bearing odor; sweet, sweet-scented, 12.419.
Could not find odorifera in Logeion dictionaries.
odorifera feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of odorifer
ŏdōrĭfer, ĕra, ĕrum, adj. [odor-fero], bringing or spreading odors, fragrant, odoriferous (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: panacea, Verg. A. 12, 419: flores, Sil. 16, 309.—
- B Producing perfumes or spices: gens odorifera, i. e. Persae, Ov. M. 4, 209: Arabia, Plin. 5, 11, 12, § 65.—
- II Prop., sweet, flattering, precious: non habemus ista odorifera, Sen. Ep. 33, 2: fructus sanctae religionis, Ambros. Spirit. Sanct. 2, 5, 40.
odōrifer, fera, ferum (odor u. fero), I) Geruch verbreitend, riechend, wohlriechend, panacea, Verg. Aen. 12, 419: lances, Prop. 2, 13, 23: flores, Sil. 16, 309: germen, Ven. Fort. carm. 4, 26, 109: herbae, Cassiod. exp. in psalm. 15 extr. (tom. 2. p. 6, b ed. Garet): odoriferi fructus (bildl.) sanctae religionis, Ambros. de spir. scto 2, 5. § 40: Cethura, quae odorifera significatur, Ambros. de Cain et Abel 1, 6. § 23. – II) Wohlgerüche (Weihrauch, Myrrhen) hervorbringend, insulae, Plin. 6, 155: Arabia, Plin. 5, 65: gens, v. den Persern, poet. = das morgenländische, Ov. met. 4, 209. – ➳ Sen. ep. 33, 3 jetzt ocliferia.
cassia ‥ inter herbas reputatur ~eras
terram viventium et gaudentium plenam ~eris floribus ‥ se vidisse ibi testabatur(
gustus, olfactus et tactus, ut cum nocte manduntur immoderate poma sapida, ~era, mollia
cur fructus quarundam herbarum sunt ~eri et ipsi herbe feteant
magis ~era sunt poma quam pira
vapor defferens odorem rei ~ere
quod ~erum exspiret sive evaporet
calore vero tali aer in eisdem partibus inflammatur et fit subtilis calidus et sulphure ~erus(
respersit ac totius Britannie nationes ~era fama
rogamus eciam et vos et ~erum conventum vestrum ‥ quatinus
vir multarum litterarum et ~ere opinionis
~era claustralium opera derivantur
famam ~eram diffusam de fratribus
ŏdōrĭfĕr, (15) ĕra, ĕrum (odor, fero), odoriférant, parfumé : Virg. En. 12, 419 ; Prop. 2, 13, 23 || odorifera Arabia Plin. 5, 65, lʼArabie, qui produit des parfums ; odorifera gens Ov. M. 4, 209, les Perses.
- 1. lekker ruikend, geurend;
- 2. lekker ruikende zaken (reukwerk, wierook e.a.) producerend [gens v.d. Perzen; insulae].
odōrifer era, erum, adj.
- odor+1 FER-, spreading odor, fragrant: panacea, V.: gens, i. e. Persae, O.