opaco
opaco, to make shady, shade
Frieze-Dennison Vergil
opācō, āvī, ātus, 1, a.: to shade, 6.195. (opācus)
Could not find opacandum in Logeion dictionaries.
opacandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of opaco
ŏpāco, āvi, ātum, 1, v. a. [opacus], to cover with shade, to shade (class.; syn.: obscuro, obumbro).
- I Lit.; platanus ad opacandum hunc locum patulis est diffusa ramis, Cic. de Or. 1, 7, 28, cf. id. Fragm. ap. Macr. S. 6, 4: ubi pinguem dives opacat Ramus humum, Verg. A. 6, 195: humum taxus opacat, Luc. 6, 645: (sol terras) modo his modo illis ex partibus opacat, Cic. N. D. 2, 19, 49.—
- B Transf., to cover (poet.): opacat flore lanugo genas, Pac. ap. Fest. s. v. genas, p. 94 Müll.: opacat tempora pinus, Sil. 13, 331.—*
- II Trop., to darken, obscure, Aug. Mor. Eccl. Cath. 1, 2.
opāco, āvī, ātum, āre (opacus), mit Schatten bedecken, beschatten, I) eig. u. übtr.: A) eig.: locum (v. einem Baume), Cic.: terras (v. der Sonne), Cic. – B) poet. übtr. = bedecken, lanugo opacat genas, Pacuv. tr. fr.: opacat tempora pinus, Sil. – II) übtr., verdunkeln, Augustin. de mor. eccl. cath. 1, 2.
See: opacare
ŏpācō, (15) āvī, ātum, āre (opacus), tr., ombrager, couvrir dʼombre : Cic. de Or. 1, 28 ; Nat. 2, 49 || [fig.] Pac. d. P. Fest. 94 || obscurcir : Aug. Mor. 1, 2, 3.
opācō āvī, ātus, āre
- opacus, to make shady, shade: ad opacandum hunc locum: opacat ramus humum, V.