obsonatus
Could not find opsonatum in Logeion dictionaries.
opsonatum masculine accusative singular of obsonatus
obsōnātus (ops-), ūs, m. [1. obsono],
- a catering, marketing: dare minam in obsonatum, Plaut. Truc. 4, 2, 27 (737): obsonatu redeo, id. Men. 2, 2, 5 (277) and 14.
obsōnātus (opsōnātus), ūs, m. (obsono), der Einkauf für die Küche, Plaut. Men. 277 u. 288; truc. 740.
obsonātŭs (16) (ops-), ūs, m. , achat de provisions : Pl. Men. 288.