palpito
palpito, to tremble, quiver, palpitate
Could not find palpitantis in Logeion dictionaries.
palpitantis present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of palpito
palpĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. n. [palpo], to move frequently and quickly, to tremble, throb, pant, palpitate.
- I Lit.: cor palpitat, * Cic. N. D. 2, 9, 24: radix micat ultima linguae, Utque salire solet mutilatae cauda colubrae, Palpitat, Ov. M. 6, 559: cerebrum uni homini in infantiā palpitat, Plin. 11, 37, 49, § 134: in ovo gutta sanguinis salit palpitatque, id. 10, 53, 74, § 148; 11, 37, 65, § 173.—Esp. of persons or animals in the agony of death, to struggle, be convulsed: palpitat et positas aspergit sanguine mensas, Ov. M. 5, 40: semianimes palpitantesque, Suet. Tib. 61: jam palpitat arvis Phaedimus, Stat. Th. 8, 439; 9, 756; Calp. Ecl. 2, 62.—In mal. part., Juv. 3, 134.—Of things: hic arduus ignis Palpitat, flickers, Stat. Th. 12, 70.—
- II Trop.: animum palpitantem percussit, Petr. 100, 4.
palpito, āvī, ātum, āre, zucken, palpitat lingua, Ov.: palpitat cor, klopft, Cic., bes. von den mit dem Tode Ringenden, Ov. u. Suet.: cor sub vulnere palpitans, Sen.: palpitantibus praecordiis vivitur, Sen.: palpitat agnus (als Opfertier), Calp.: im öbszönen Sinne, Iuven. 3, 134: übtr., his arduus ignis palpitat, zuckt-, lodert empor, Stat.: bildl., animus palpitans, Petron. 100, 4.
See: palpitare
palpĭtō, (13) āvī, ātum, āre (palpo), intr., sʼagiter, être agité : Ov. M. 6, 559 ; Plin. 11, 134 || palpiter, battre [en parl. du cœur] : Cic. Nat. 2, 24 || [fig.] palpitans animus Petr. 100, 4, cœur ému.
palpitō —, —, āre, freq.
- palpo, to tremble, quiver, palpitate: cor palpitat: radix ultima linguae . . . Palpitat, O.