pampinus
pampinus, a tendril of a vine, vine-leaf, vine-foliage
Could not find pampini in Logeion dictionaries.
pampini masculine nominative plural, masculine vocative plural, masculine genitive singular, feminine genitive singular, feminine vocative plural, feminine nominative plural of pampinus
pampĭnus, i, m. and f. (in fem.: circumflua pampinus, Claud. III. Cons. Stil. 366: opaca, id. Epith. Pall. et Celer. 5; cf. Donat. p. 1747 P.; Serv. Verg. E. 7, 58, acc. to whom Varro often used the word as a fem.) [root pamp-, pap-, to swell, v. pōpulus; cf. papula, pustule], a tendril or young shoot of a vine (cf. palmes).
- I Lit., Col. 4, 22, 4: ex gemmis pampini pullulant, id. 3, 18, 4: pampinos detergere, Plin. 17, 22, 35, § 175: detrahere, id. 17, 22, 35, § 193.—
- 2 A vine-leaf, the foliage of a vine: involvulus, quae in pampini folio intorta implicat se, Plaut. Cist. 4, 2, 64 (734): uva vestita pampinis, Cic. Sen. 15, 53: male defendet pampinus uvas, Verg. G. 1, 448: ornatus viridi tempora pampino Liber, Hor. C. 4, 8, 34: pampini densitas, Col. 3, 2, 11.—
- II Transf., a clasper or tendril of any climbing plant, Plin. 16, 35, 63, § 153; 9, 51, 74, § 163.
pampinus, ī, m., der frische Trieb des Weinstocks, der Ranken u. Laub macht, die Weinranke, das Weinlaub, Cic., Colum. u.a. – übtr., der dünne, sich windende Schoß, mit dem sich Bohnen u. andere Gewächse anklammern, die Ranke, Plin.: und was ihm ähnlich ist, Plin. – ➳ Auch gen. fem., Lucil. 1270. Varro nach Serv. Verg. eccl. 7, 58. Claud. laud. Stil. 3, 366; epithal. Pallad. et Cer. 5 u. cons. Stil. 3, 367. Sidon. epist. 5, 17, 4.
~us,crous
plantos, i. panpinos
hic ~us ‥ i.flur de vigne
~us, folium vitis
mustum ‥ calorem a ~o et sole contrahit
pampinus est folium, botrus flos, vinea totum(
†paupinus [(l. panpinus ] est folium, botrus flos, vinea totum
~us, folia vitis
hic ~us, folium vitis; ‥ hic pamplus,a vyneleffe
radix amaritudinis ‥ ferocibus palmitibus ~isque pullulat
in ~is vitis florescit, sed cultor hujus vineae in fructu uvas non deposcit
pampĭnus, (13) ī, m. , ¶ 1 bourgeon de la vigne, jeune pousse : Col. Rust. 4, 22, 4 ; pampinos detergere Plin. 17, 175, ébourgeonner || pampre [branche de vigne avec ses feuilles], feuillage [de la vigne] : Cic. CM 53 ; Virg. G. 1, 148 ; Col. Rust. 3, 2, 11 || vrille : Plin. 16, 153 ¶ 2 tentacules [des polypes] : Plin. 9, 74.
➳ f. [arch.] : Serv. B. 7, 58.
- 1. jonge loot van de wijnstok; ➤ -os detergere;
- 2. wijnrank, wijngaardloof.
pampĭnus, i, m.: nuovo germoglio della vite, pampino Col; ● ≊ Plin
foglia (fogliame) della vite, pampino
viticcio Plin
● tentacolo del polipo Plin.
pampinus ī, m and f
- PAP-, a tendril of a vine, vine-leaf, vine-foliage: uva vestita pampinis: Ornatus viridi tempora pampino Liber, H.