pannum
pannum, ī, n. , Nov. d. Non. 218, 27 ; Amm. 22, 9, 11, c. pannus.
Pan ou gage, in Consuet. Montarg. cap. 4. art. 9.
Aurelian. art. 158. Kiliano : Pand, pignus, hypotheca. Leges Balduini
Flandriæ Comit. ann. 1200. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 766 : Si quis in
custodia fructuum terrarum suarum, vel nemorum.... per se, vel per servientem suum
Panna, seu vadia accipere voluerit, et ei Pannum, vel vadium denegatum, id est sconditum
fuerit, et inde inter eum et illum qui vadium denegaverit, id est scondiverit, quem
supra suum invenerit, rixæ et contentiones, vel conflictus moveantur,
etc.Bannum, ut videtur, Census Gallinarum. Vide Gallinagium. Charta Alexandri Leodic. Episc. ann. 1131. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 709 :
Venatores suos seu canes eorum, ancipitres suos et quoslibet officiales,
clientes, forestarios, ab impetratione messis, Pannum Gallinarum et
quarumlibet exactionum... placuit ei omnimode excludere.